Dead Space

Member Review | 14 mei 2009 - Soms krijg je zo'n game in huis die je na de eerste kennismaking gewoon niet meer los wil laten. De laatste keer dat ik dit met een game heb gehad was met Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots, maar na Uncharted: Drake's Fortune is er nog een game die dit heeft geflikt, Dead Space. Toen Dead Space eind vorig jaar in de winkels kwam, werd ik aangetrokken door de hoes. Paul houdt nou eenmaal van afgehouwen ledematen. Het was eigenlijk heel simpel, deze game kwam in mijn verzameling. Helaas was er eind vorig jaar een stormloop aan vette games en Dead Space belandde een tijd in mijn games kast. Eind december besloot ik de game te gaan spelen en tot een paar dagen geleden heb ik me er kostelijk mee vermaakt. Waarom, dat lees je in de review van een van de vetste, goorste, (engste) en vooral leukste games van deze generatie consoles.

In de ruimte hoort niemand je gillen....

Hoewel deze uitspraak geleend (lees letterlijk gejat) is van de Alien films, is deze absoluut van toepassing bij Dead Space. Jij bent namelijk Isaac Clark, een ingenieur die samen met een aantal anderen naar de USG Ishimura vertrekt. Er is een noodalarm afgegaan en jij moet het schip zien te repareren. Hoe het schip kapot is gegaan en wat er zich op de Ishimura heeft afgespeeld is vooralsnog een raadsel. Al snel kom je erachter dat het schip verlaten is en er geen contact kan worden gemaakt met de bemanning. Nadat jij en je teamgenoten via een noodlanding in de Ishimura zijn beland, kom je al snel in aanraking met de Necromorphs. Toen ik voor het eerst een van deze schepsels zag wist ik meteen dat dit écht een game voor mij was. De Necromorphs zijn namelijk smerige, gore en lelijke alien-bad ass motherfuckers die je alleen kunt verslaan als je hun ledematen eraf knalt. Laat ik dat nu als een van mijn favoriete hobby's beschouwen.

Wat ik zo tof vind aan Dead Space is het feit dat je een doodnormale man bent die in een vreselijke situatie komt. Je bent dus geen superheld maar een techneut die het moet hebben van het kraken van deuren en het repareren van schipsonderdelen. Na je eerste kennismaking met de Necromorphs vind je de Plasma Cutter en dan heb je de taak om de Necromorphs volkomen kapot te knallen. Een horror-game zou geen horror-game zijn als er ontsnappingsmogelijkheden waren. Je moet je niet op je gemak voelen als je een survival-horror game speelt. Dead Space slaagd hier uitstekend in maar dit komt niet echt omdat de game zo enorm eng is. Eigenlijk is de game geen survival-horror game, ook al bevat Dead Space absoluut elementen uit dit genre. Voor mij is Dead Space een echte actiegame. Niet dat dit iets negatiefs is want Dead Space biedt echt gruwelijke actie en een uitstekend verhaal maar ik had toch graag gewild dat de game iets enger was.

Geluid, Sfeer en Grafisch spektakel

Het meest toffe aspect van Dead Space is de sfeer die de game met zich meebrengt. Door de donkere gangen, waarin je op elk moment kunt worden aangevallen, krijg je een beklemmende sfeer en voel je je absoluut niet op je gemak. Dit wordt overigens nog eens versterkt door de sublieme muziek die Dead Space met zich meebrengt. De schrikeffecten zijn heel goed vervlochten met de muziek en het geluid speelt dan ook een hele grote rol in Dead Space. Zo hoor je soms vreemd gebons op de muren en daken van de Ishimura, iets wat veel sfeer met zich meebrengt. Daarnaast hoor je veel vreemde geluiden die duiden dat je niet alleen bent.

Dead Space is ook nog eens een grafisch spektakel. De stijl die men hanteerd vindt ik erg goed geslaagd. Hoewel het een donkere game is, kun je heel veel details vinden. De muren zijn beklat met het bloed van de bemanningsleden en de laatste gedachtes van de crew van de Ishimura zijn ook vaak op de muren te vinden. De game bevat heel veel gore en de gevechten met de aliens zijn ook heel grof naar voren gebracht. Soms wordt je door meerdere aliens tegelijkertijd aangevallen. Je kunt dan door midden worden gescheurd of je hoofd wordt van je romp afgetrokken. Overigens zijn de animaties telkens anders dus je hebt bijna nooit dezelfde dood ervaring.

Camera standpunt, no HUD

Wat ik ook een groot pluspunt aan deze game vindt is het standpunt van de camera. Deze is nagenoeg hetzelfde als die van Resident Evil 4, die ik destijds op de PlayStation 2 heb gespeeld. Resident Evil 4 beschouw ik als een van de vetste games ooit gemaakt dus ik was dan ook blij dat Dead Space hetzelfde camera standpunt hanteert. Wat wel minder is vind ik dat er geen mogelijkheid is om je personage een snelle draai te geven wanneer er meerdere Necromorphs op je af komen stormen. Dit zorgt vaak voor penibele situaties en hoewel dit ook voor sfeer zorgt, had ik liever gezien dat die mogelijkheid er wel was geweest.



Dead Space bevat overigens ook geen HUD. Wanneer je de game speelt zie je dus geen levens -of ammo meter in beeld. Dit heeft ontwikkelaar Viscarious Games (voorheen Redwood Shores) heel goed opgelost met het pak waarin Isaac zich bevindt. Je regelt eigenlijk alles via dit pak. Ammo, Stasis (de energie die je nodig hebt om de tijd voor een kort periode stil te zetten) en je levensmeter zijn allemaal verwerkt in je outfit. Overigens vond ik het design van je pak heel erg lijken op die uit Bioshock, heel vet.