Ratchet & Clank: A Crack in Time

Member Review | 23 november 2009 - Alweer een jaar geleden verscheen het meest recente deel uit de Ratchet and Clank reeks. Maar dit was slechts een appeltje voor de dorst, want de fans hebben natuurlijk gewacht op de spetterende finale van de Future serie. En die krijgen ze! Beter dan ooit binden zowel Ratchet als Clank de strijd aan met de humoristische, doch tikje gestoorde Dr. Nefarious en zijn gortdroge butler Lawrence, die de fans al kennen uit Ratchet and Clank 3.

Een knakje in de tijd

In deze geweldige game krijg je eindelijk de antwoorden op de vragen die twee jaar geleden oprezen. Na een hilarisch interview met Captain Copernicus Qwark waarin hij vertelt wat er allemaal is voorafgegaan, begin je de game in de vorm van Clank. Zoals al is gebleken uit Quest for Booty wordt hij vastgehouden door Dr. Nefarious die via Clank de macht over de tijd probeert te verkrijgen. Clank bevindt zich in “The Great Clock”, waar hij begint te begrijpen wie hij is en vooral ook dat hij de “Time Keeper” is die “The Great Clock” moet beschermen tegen iedereen die het wil gebruiken als tijdmachine. Na deze korte introductie met onze robotische vriend, begint ook de pluizige Lombax aan zijn nieuwe avontuur. Onderweg ontmoet hij zelfs een andere Lombax, namelijk General Alister Azimuth. Zonder al te veel te verraden kan ik zeggen dat hij een redelijk belangrijke rol speelt in het vervolg van het avontuur.

Verbluffende hoogstandjes

De gameplay in deze game is gelukkig niet veranderd sinds de vorige games. Ook de wapens zijn weer even knotsgek als altijd. Neem de “Sonic Eruptor”; een genetisch gemodificeerde kikker die met een enorme supersonische boer vijanden vernietigt. Of wat dacht je van de Groovitron Glove; een handschoen die alle vijanden (ja, zelfs Dr. Nefarious) laat dansen op de discobeat. Ook leuk zijn de filmpjes van Grummelnet als je een bepaald wapen koopt. In een hilarisch filmpje prijzen ze dan hun eigen producten aan. “Available only at Grummelnet! ”
Verder zijn de graphics niet veel veranderd sinds Tools of Destruction, de eerste game van de Future reeks, maar dat is ook niet nodig. Toen al waren de graphics perfect en waarom zou je perfecte graphics willen verbeteren? Bovendien, niemand let echt op de graphics als hij te druk bezig is met vijanden neer te schieten.
Ook leuk (en vooral ook origineel) zijn de tijdpuzzeltjes die je als Clank moet oplossen om verder te komen in het verhaal. Hierbij moet je kopieën van jezelf maken die allemaal op hetzelfde moment dingen doen, terwijl je met één kopie zelf door de doorgang moet. Vooral de eerste keer kunnen deze puzzeltjes behoorlijk frustrerend zijn, maar als je eenmaal door hebt hoe het moet, zijn ze verassend leuk.


Space, it's huge...

“So huge in fact, that if you lost your car keys in it, they would be almost impossible to find”, aldus Captain Qwark in een hilarische cutscene waarin hij met Ratchet in een ruimteschip op zoek is naar Clank. Ja, de geweldige cutscenes zijn terug. En nee, ze doen bepaald niet onder voor hun voorgangers. Neem bijvoorbeeld Nefarious die “The Night of the Living Squishies” wil regisseren, zijn epische, romantische, thriller, actie, horror, komedie, ruimteopera en die daarbij per ongeluk zijn tegenspeler neerschiet met een pistool, die naar eigen zeggen, ongeladen was. Feit is, de cutscenes hebben me bijna allemaal aan het lachen gemaakt. Zelfs de grootste zuurpruim zal er wel een beetje vrolijk van worden.
Maar er is nog meer. De ruimtecutscenes uit de voorgaande games zijn namelijk vervangen door echte ruimtereizen, waarin je je eigen schip kunt navigeren door de immense ruimte. Dit is wel een leuke toevoeging, maar als ze er echt iets speciaals van hadden willen maken, hadden ze het misschien iets minder eentonig kunnen maken door de planeten wat meer te laten verschillen, de vijanden wat moeilijker te maken en meer diepgang in deze ruimtereizen te brengen. Dit is eigenlijk maar één klein minpuntje dat ik kan bespeuren.
Een andere mogelijke misstap is dat de game te makkelijk zou kunnen zijn voor de echte hardcore gamers. Zelfs op Hard is de game over het algemeen net moeilijk. Dit neemt niet weg dat ook de hardcores er plezier aan kunnen beleven, want ze hebben per slot van rekening een knotsgek wapenarsenaal tot hun beschikking om hun vijanden helemaal tot moes te knallen.
Als je echter de voorgaande delen van Ratchet and Clank niks vond, (hoewel ik me dat bijna niet kan voorstellen O_o), zal ook deze game je hoogstwaarschijnlijk niet bevallen. Los van het feit dat het een totaal ander verhaal is, is de rest wel ongeveer hetzelfde: de gameplay, de graphics, de wapens en de vijanden. Maar, zoals ik al eerder heb gezegd, is dit helemaal niet erg. Het recept is dan misschien wel hetzelfde, er komt een totaal andere taart uit.