BioShock 2

Member Review | 14 maart 2010 - Leven in een vergane onderwaterwereld, geteisterd door gemuteerde wezens die wanhopig in leven trachten te blijven en daarvoor niet terugdeinzen voor een lijk meer of minder. Klinkt gevaarlijk. Gelukkig zit jij veilig in een duikerspak, goed gewapend tegen deze gruwel. Hoewel veilig? Geëvolueerde (en vrouwelijke!) versies van jou verhinderen je maar al te graag je favoriete hobby te beoefenen: het adopteren en oogsten van kleine, bloedzuigende meisjes.
Bizar? Niet als het aan Bioshock 2 ligt!

The return of the Daddy

Het verhaal van Bioshock 2 speelt zich af 10 jaar na het eerste deel. Maar waar je in Bioshock de mysterieuze onderwaterwereld nog verkende als een gewone sterveling en het opnam tegen de charismatische leider van Rapture: Andrew Ryan, ben je nu een Big Daddy die een heel stuk sterker in zijn schoenen staat. Zijn missie: het uitschakelen van de psychiater Sophia Lamb. Daarbovenop ben jij niet zomaar een Big Daddy; nee, jij bent Subject Delta. Subject Delta is het prototype van deze vaderduikers en heeft naast de beschikking over verscheidene plasmids ook een vrije wil en kan dus zijn eigen morele keuzes maken. Om een reden die we nog niet weten, ben jij (na je zelfmoord) terug tot leven gewekt door Dr. Tenenbaum. Wat we wél weten is dat als je niet snel je vroegere Little Sister, degene die je 10 jaar geleden assisteerde bij het verzamelen van ADAM (een genetisch goedje), weet te vinden in de door krankzinnigen bewoonde stad; het wel heel erg snel “game over” zou kunnen zijn.

Déjà Vu’s

Voer genoeg voor een sequel dus, zou je denken. En toch weet Bioshock 2 qua verhaalstructuur minder te verbazen dan zijn voorganger. Rapture komt iets te bekend over en ook het verhaal op zich vertoont veel gelijkenissen met het vorige deel. Locaties deden me tijdens het spelen van de game iets te veel denken aan het origineel. Toegegeven, op 10 jaar tijd kan een stad niet volledig van uitzicht veranderen, maar het feit dat Bioshock 2 een vervolg is en geen DLC (bij wijze van spreken), is het toch logisch dat je een beetje het gevoel hebt dat je ook daadwerkelijk een nieuwe game aan het spelen bent. Enkele vernieuwingen zoals het gebruik van de hack tool, nieuwe gadgets en de komst van de Big Sisters zijn jammer genoeg niet innovatief genoeg om te spreken van een volwaardige (meer op actiegerichte) sequel. Dit alles neemt echter niet weg dat de game zich nog steeds boven de gemiddelde shooter weet te onderscheiden, want hoe je het ook draait of keert; Bioshock is en blijft een topgame.

Creativiteit bij de vleet

Maar genoeg geklaagd; deze game verdient het zeker en vast om een paar welverdiende complimentjes in ontvangst te mogen nemen. Te beginnen met de gameplay: die is (zoals we gewend zijn van Bioshock) vloeiend als water en dan heb ik het vooral over de combat. Het vechten wordt gesierd door het gebruik van plasmids, tot de verbeelding sprekende wapens en gene tonics. Die laatste groep is (naar mijn mening) niet erg belangrijk, maar zorgen voor een aantal voordelen die vallen te benutten tijdens het spelen zoals sneller kunnen lopen, tijdens het genezen eveneens een kleine hoeveelheid EVE krijgen, sneller kunnen hacken enz. De plasmids en wapens tenslotte geven het ‘creatief om zeep helpen van splicers’ een flinke boost. Nu je een Big Daddy bent, heb je de mogelijkheid zowel een wapen als een plasmid tegelijkertijd vast te houden. Die plasmids en wapens zijn zeer uitlopend en zorgen voor een gezonde afwisseling in het bestraffen van te brutale splicers. Of het nu ijs is dat uit je hand komt of een zwerm insecten met in de andere hand een shotgun of een uit de kluiten gewassen drilboor. Het kan!

Lelijke splicers

Op audiovisueel vlak vallen bij Bioshock 2 gemengde gevoelens te bespeuren: de grafische engine is namelijk een beetje verouderd. De omgevingen en personages zijn weliswaar een beetje opgepoetst, maar echt duidelijke verbeteringen zijn er niet aanwezig. Bioshock 2 is geen grafische topper zoals pakweg Uncharted of Heavy Rain, maar daarnaast allesbehalve een regelrechte marteling om naar te kijken. Het is en blijft een sfeervolle game, mede door de unieke art-decostijl! Of je nu door een verlaten pretpark of de oceaan rondom Rapture wandelt, telkens weer krijg je gegarandeerd dat typische Bioshock sfeertje.
Naast de grafische kwaliteit van een game heb je natuurlijk ook de sound en die is om het in één, allesomvattend woord te zeggen: geweldig! Brullende splicers, Big Daddy’s met een dreigend gebrom, krijsende Big Sisters en natuurlijk ook een pompeus fiftiesdeuntje op de achtergrond zullen geregeld je trommelvliezen weten te verwennen.

Goed rondkijken

Wat doe je na een razendsnel gevecht met enkele tot de tanden bewapende splicers? Bekomen...en doorzoeken! Onderzoek je omgeving grondig, er valt meer uit te halen dan enkel genot voor het oog.
Een groot deel van de omgeving van Rapture valt te doorzoeken naar munitie, geld, EHBO-dozen of zelfs voedingsmiddelen. Die voedingsmiddelen zoals gebak en sterke drank geven je een kleine hoeveelheid gezondheid, maar nemen er eveneens een kleine weg van je broodnodige voorraad EVE. Vergeet het eerbiedigen van ‘zij die heengegaan zijn’; lijken zijn eveneens te doorzoeken! Sterker nog: hoe krachtiger de gesneuvelde vijand, hoe groter de buit zal zijn.
Als laatste nog een leuk detail voor de hardnekkige verzamelaar: weerhoud Big Daddy ervan één of twee biertjes te veel te drinken. Hij zou zich wel eens duizelig kunnen voelen.



Morele keuzes

Tijdens het spelen van de game zal je geregeld enkele keuzes moeten maken die een kleine invloed kennen op de rest van het verloop van het verhaal. Zo zal je, na een bloedstollend gevecht met een Big Daddy om zijn kindje te ontnemen, zo nu en dan de keuze hebben een Little Sister te adopteren, redden of zelfs oogsten. Bij de eerste optie neem je als het ware de Little Sister op je schouder, waarop zij je begeleidt naar enkele lijken die volgestouwd zitten met ADAM. Eenmaal je een geringe hoeveelheid ADAM vergaard hebt, is het tijd om je kleine schat te laten gaan.
Dit doe je in de buurt van een luchtrooster. Door haar te redden, onttrek je een kleine hoeveelheid ADAM uit haar tengere lichaampje. Vervolgens blijkt ze terug een klein meisje te zijn dat met grote moeite in het luchtrooster kruipt waar ze buiten gevaar is. Opdracht volbracht, je kleine meid is veilig.
Een andere mogelijkheid is om haar te oogsten. Dit woord valt wel erg letterlijk te nemen aangezien je vrijwel direct de symbiotische zeeslak (die zich in haar lichaam bevindt) verwijdert. Hierdoor krijg je een enorme hoeveelheid van de genetische stof, maar de Little Sister zal het jammer genoeg niet kunnen navertellen.

Harde zakenwereld

De ADAM die jij op de gevoelige of iets meer meedogenloze manier te pakken hebt gekregen, valt daarna nuttig te spenderen aan de hand van enkele verkoopautomaten die schaars doorheen de game geplaatst zijn. Die genenbanken verkopen namelijk verschillende plasmids en gene tonics, die (geloof me vrij) nog van pas zullen komen. Zo zie je maar: wie overleven wil in Rapture, moet tegen meer dan enkel regen bestand zijn.

Sinclair Solutions

Een nieuwigheid in Bioshock 2 is de opkomst van een multiplayer genaamd Sinclair Solutions. Die kan natuurlijk geen weerstand bieden aan de bekende multiplayergiganten zoals Call of Duty: Modern Warfare 2 of Uncharted 2: Among Thieves (dat eveneens een succesvolle overstap maakte naar de multiplayer), maar biedt toch een zekere speelbaarheid voor de gamers die op zoek zijn naar eens iets anders dan de gemiddelde mainstream shooter. Het opent warempel nieuwe perspectieven in het online gamen want zeg nu zelf, online iemand doen bevriezen en hem vervolgens in stukken schieten staat garant voor een ferme lachbui. Daarnaast kan iemand van de spelers tijdelijk in een Big Daddy veranderen, die slechts ‘overpowered’ is als geen van de spelers samenwerken om deze erg sterke tegenstander onderuit te halen.
Achter de multiplayer van Bioshock 2 schuilt eveneens een klein verhaal: Sinclair zou namelijk allerlei mensen verzocht hebben zich naar de testcentra van Rapture te begeven, waarop zij (na overdoses ADAM) chronische gebruikers werden en zo vrijwel direct in een burgeroorlog verzeild raakten.
Om te levelen in de game heb je ADAM nodig die je dan weer krijgt door vijanden te doden, objectives te voltooien, machines te hacken en je vijanden te onderzoeken door middel van het trekken van foto’s. Het multiplayer gedeelte van Bioshock 2 wordt gekenmerkt door zeven verschillende spelmodi: enkele daarvan heten Survival of the Fittest, Civil War en Capture the Sister. Deze modi staan in feite gelijk aan Free-for-all, Team Deathmatch en Capture the Flag maar zijn allemaal goed uitgewerkt en zorgen voor een ruime diversiteit aan spellen. Dit alles zorgt voor een heleboel plezier maar zal je waarschijnlijk geen weken weten te binden aan je scherm, deels door de soms ‘laggy’ potjes en het feit dat je af en toe vlak voor/achter een vijand spawnt. Meestal duurt het ook wel een tijdje eer je een beschikbare wedstrijd weet te vinden en daarbovenop wordt de verbinding met de host regelmatig verbroken (meestal midden in een spel) waarop jij met een verongelijkt gezicht de lobby terug wordt ingeschopt. Enkele kleine technische foutjes die jammer genoeg een groot deel van je geduld vergen en enkel door de meer vergevingsgezinde gamer door de vingers worden gezien.