Bionic Commando

Preview | 18 januari 2009 - In het zonnige en hooggelegen België wordt weleens gezegd dat het leven aan een zijden draadje hangt. Deze zegswijze gaat vast en zeker ook op voor Nathan Spencer, het hoofdpersonage van Bionic Commando. Alleen blijkt dat zijden draadje in zijn geval een handig vervoermiddel en een verschrikkelijk moordwapen te zijn.

Het eerste deel van Bionic Commando verscheen in 1988 op de NES en de Gameboy in Japan en kwam twee jaar later naar Europa. De game werd met zijn slingergameplay in het algemeen gezien als een leuke afwisseling op de toen nog beter verkopende platformers zoals Mario en Sonic The Hedgehog, maar na meer dan twintig jaar schreeuwen de vele fans nog steeds om een vervolg. Capcom toont nog maar eens aan dat de aanhouder wint en brengt dit jaar het langverwachte vervolg.

Nathan Spencer, het hoofdpersonage, heeft lang de overheid loyaal gediend. Toch vindt de staat het blijkbaar nodig om hem te verraden. Op de dag van je executie detoneert een grote terroristische bende als oefening een paar gevaarlijke bommen. Dit veroorzaakt een grote aardbeving in Ascension City die het gros van de burgers wegveegt en vele gebouwen verwoest. Nathan maakt natuurlijk dankbaar gebruik van dit moment van totale chaos om te ontsnappen. Daarna is het de bedoeling uit de handen van de overheid te blijven en hun plannetjes te saboteren.

Dit zal Nathan moeten doen met behulp van zijn bionische arm en dat is wat Bionic Commando zo origineel maakt. Hij zal zijn arm gebruiken om net als Spider-man van gebouw tot gebouw of van boom tot boom slingeren. Verder kan hij er ook voertuigen op zijn vijanden gooien en als die auto’s er niet zijn dan sleurt hij gewoon een nog levende vijand tegen een andere tegenstander om ze zo allebei uit de weg te ruimen, twee vliegen in één klap dus. Nathan kan ook bijvoorbeeld een gigantisch rotsblok verplaatsen zodat de doorgang niet meer versperd is. Bionic Commando zal vol zitten met mini-games waarbij de bionische arm gebruikt wordt. Veruit de coolste move is als Nathan met zijn arm op een vijand lockt, zijn touw op die tegenstander uitrolt en dan met een keiharde trap uithaalt. Dat geeft een ongelooflijke kick!

Bionic Commando speelt zich volledig in third-person-view en je hebt zelf de niet mogelijkheid om naar First-person over te schakelen. Ik dacht, zoals velen, dat dit absoluut de beste optie zou zijn voor het klimmen, klauteren en slingeren, maar tijden veranderen. Het briljante en verfrissende Mirror’s Edge heeft ons doen beseffen dat platformelementen minstens even goed en misschien zelfs beter werken in First-person. Voor het shootgedeelte is de third-person-view waarschijnlijk toch wel de beste keuze, het benadrukt de arcadekant die Capcom wil uitgaan met zijn titel.



Nadat je de overheid naar hartenlust hebt geplaagd in de singleplayer kun je aan de slag in de vernieuwende multiplayer. Qua modi is het spel helaas niet echt origineel te noemen. Je zult vrede moeten nemen met de klassieke modi zoals Deathmatch, Team Deathmatch en Capture the flag. De eerste twee zullen waarschijnlijk totale chaos worden zonder enige vorm van tactiek. Capture the flag ziet er daarentegen wel interessant uit vanwege de verfrissende slingergameplay. Men zal niet alleen voor de tegenstanders voor zich moeten uitkijken, maar ook die onder en boven zich. Deze modus wordt ook de ideale gelegenheid voor een clan om te tonen hoe goed ze wel niet zijn.

Voorlopig is het nog koffiedik kijken in verband met Capcoms veelbelovende titel. Het voegt met het slingeren echt wel iets toe aan het genre, maar de vraag is hoelang dat ook daadwerkelijk leuk blijft. De multiplayer zal hectisch zijn en toch vol tactiek zitten, maar ook hier luidt de vraag hoelang dit boeiend blijft. Alles zal afhangen van het schiet-gedeelte van deze titel. Als dit goed uitgewerkt is krijgen we een toffe en lang houdbare titel.