Hands-on: Resistance: Fall of Man

Preview | 11 maart 2007 - Resistance: Fall of Man, de meest besproken game voor de PLAYSTATION 3. Het verhaal, de wapens, de online mogelijkheden, de graphics, zo ongeveer alles is al besproken hier op PS3 Only. Is het dan nog mogelijk om iets nieuws over deze game te vertellen? Nauwelijks. Deze hands-on is vooral bedoeld om nog maar eens te bevestigen hoe vet Resistance is en o ja, om jullie even in te wrijven dat ik de game al bijna uitgespeeld heb.

Resistance begint niet denderend. Hier en daar wat Chimaera, maar het eerste half uur, zat ik nou niet echt met het gevoel een topper te spelen achter de PS3. Gelukkig duurt dat maar een half uurtje, want zodra de eerste paar levels voorbij zijn begint het echte geweld. Grootse shoot-outs op pleinen en in gebouwen. Dat is Resistance op zijn best. Voor je, boven je, onder je, achter je, overal vijanden. Je hebt het gevoel dat je continue belaagd wordt. Heerlijk. Dit is wat Resistance zo vet maakt.
De eerste grote open scène is het busstation level, waar je de Chimera van je af zult moeten houden. Je rent rond, knalt in het rond, gooit granaten, knalt wat meer en uiteindelijk lijkt het te lukken. Totdat de Chimera hun geheime wapen inzetten en alles weer verloren lijkt.

Ook op dat gebied is Resistance een topper. De cinematics zorgen ervoor dat het verhaal echt interessant wordt. In principe vind je in Resistance namelijk het standaard shooter verhaal. De slechteriken bedriegen de wereld en jij, als eenzame soldaat, moet die wereld redden. Gelukkig bewijst Insomniac dat de PS3 werkelijk een krachtig apparaat is en persen ze er betoverende tussenfilmpjes uit. Mooi zijn vooral de nuances in de gezichtsuitdrukkingen. Naarmate het verhaal begint Hale, de hoofdpersoon, te veranderen en dat zie je duidelijk. Hij krijgt natuurlijk steeds meer baardhaar op zijn gezicht, maar ook de blik in zijn ogen verandert. Geweldig, dat is next-gen.

De rest van de visuals zijn indrukwekkend, het ziet er goed en scherp uit, maar af en toe miste ik toch de details. In de binnen levels is dit goed gedaan. In een Chimera Cloning Factory zie je bijvoorbeeld de karretjes met de lijken liggen, zijn er complete operatieruimtes en kloonruimtes met grote buizen. Helaas is dit in de buitenlevels een stuk minder. Er staan wel brievenbussen in de tuintjes, het gras bestaat echt uit grassprieten, maar toch had ik op wat meer gehoopt. Dit neemt echter niet weg dat de algehele sfeer en look van de graphics gewoon erg goed is.

Het klapstuk van Resistance is natuurlijk het online deel. Ik ben als Xbox Live verslaafde nog altijd niet volledig overtuigd van de PlayStation online service, maar Resistance loopt verdacht vloeiend. Zelfs in games met 40 man, is er nauwelijks lag en dat is een prestatie op zich.
Gelukkig is de online mode behalve lagloos ook nog eens heel erg tof. Niks leuker dan met 40 man stevig in de rondte knallen. Het is spannend, snel, de team matches zijn ook echt gebaseerd op samen werken. Wat wil je nog meer? Ja, nu die game spelen, maar dat gaat niet hè.

Ik weet het, dit artikel is niet heel lang. Maar ik stond voor het dilemma niet te veel te verraden voor de review en daar buiten viel er nog weinig toe te voegen. Geen verhalen over hoe de Chimera Engeland over namen, of over de wapens, dat weten jullie allang. Wel een impressie van mijn gevoel bij deze game en dat gevoel is erg goed.
Oh, natuurlijk was deze hands-on ook bedoeld om jullie nog een beetje jaloers te maken. Is dat gelukt?



P.S. Check de site in de launchweek voor de review!