God of War: Chains of Olympus

Preview | 27 februari 2008 - Spartanen zijn echte bikkels. Dit zagen we al in bijvoorbeeld de film ‘300’. De oorspronkelijke bewoners van het schiereiland Peloponesse (je weet wel, dat gebied dat vorig jaar zomer nog dé brandhaard van Europa was) deinsden er niet voor terug om hun vijanden op de meest brute en bloederige wijze koud te maken. Er is echter één Spartaan die wel érg ver gaat in het koelbloedig vijanden op pijnlijke wijze om te brengen: Kratos, de ‘Ghost of Sparta’. Kratos kent een bewogen verleden, waaruit we in de volgende alinea de belangrijkste punten nog even beschrijven. Mocht je dus nog van plan zijn de twee PlayStation 2-games te willen spelen, sla de volgende alinea (“Areeees!�) dan even over en begin bij ‘Chains of Olympus’. Heb je echter de vorige delen niet gespeeld, maar ben je dat ook niet van plan? Dan zal de onderstaande alinea je een beetje bijpraten.

�Areeees!�
Het bewogen verleden van Kratos wordt in de eerste God of War uit de doeken gedaan door middel van flashbacks. Kratos’ tragedie begint als hij samen met zijn leger Spartanen stuit op een grote groep bloeddorstige barbaren. Zelfs voor Kratos en zijn kompanen is dit een overmacht, maar zoals het een goed mythologisch verhaal betaamt, zijn er altijd nog de Griekse Goden. Op het moment dat de leider van de barbaren dreigt de schedel van Kratos te reduceren tot wat scherfjes, roept Kratos om Ares; God van de Oorlog. Ares stapt uit de wolken, Kratos verkoopt zijn ziel aan de God van de Oorlog en Ares laat zijn furie los op de barbaren. Ze spatten spontaan uiteen, vliegen in de hens of worden op andere wijze omgebracht. Kijk, dat is nou een bondgenoot waar je wat aan hebt. Als Bush niet Balkenende, maar Ares als bondgenoot had, was de complete Taliban allang uit het Midden-Oosten verdreven.

Vervolgens maakt Ares van Kratos de ultieme krijger. Met een listige actie laat hij Kratos zijn eigen vrouw en kinderen ombrengen. Zo heeft de ‘Ghost of Sparta’ niets meer te verliezen en is hij de Dood zelve geworden. Na tien jaar strijden in naam van de Goden van Olympus, en nog steeds met het as van zijn vrouw en dochter op zijn huid geplakt (vandaar zijn spookwitte huidskleur), heeft Kratos er genoeg van. Kratos is alle Goden, en specifiek natuurlijk Ares, helemaal beu en zint nog maar op één ding: wraak. Wraak jegens Ares, Zeus en alle andere Goden die hem misbruikt en verraden hebben…

Chains of Olympus
Maar wat is er in die tien jaar gebeurd? Wat heeft Kratos in die tien jaar gedaan, dat hij de status ‘Champion of the Gods’ meekregen heeft en bekend (of berucht?) werd in heel Sparta en omstreken? Dat verhaal wordt uit de doeken gedaan in God of War: Chains of Olympus, in feite dus een prequel op de eerste twee God of Wars. Hier is het dus nog dikke mik tussen Kratos en de Goden van Olympus, maar de Goden van Olympus hebben wel hun eigen problemen. De stad Attica wordt bijvoorbeeld aangevallen door de Perzische koning. Aan jou de taak om deze koning, samen met zijn huisdiertje de Basilisk eruit te schoppen. Dit level zal voor de meesten geen geheimen meer bevatten, aangezien dit het demo-level is. Wat er in de rest van de game gebeurd, laten we even in het midden. Dat zullen we eind maart wel beleven.

Blades of Chaos
Genoeg over het verhaal, over de gameplay van God of War is ook genoeg te vertellen. God of War I & II werden niet voor niets door velen als één van de, zo niet dé beste PlayStation 2-titels genoemd. Kratos beschikt over de zogenoemde Blades of Chaos; twee zwaarden aan kettingen die letterlijk aan zijn armen zijn gebrand. Hierdoor kan Kratos als een volleerd vlaggendanser de zwaarden om zich heen slingeren, wegwerpen en andere trucjes ermee uithalen. Zoals de naam van deze zwaarden al verklapt, zorgt dit voor véél chaos. Met slechts enkele bewegingen kun je handenvol vijanden wegslaan. Aanvallen zijn verdeeld over hoofdzakelijk twee knoppen; het vierkantje voor een lichte aanval, en het driehoekje voor een zware aanval. Dit klinkt heel basic, maar alleen met die twee knoppen kun je al de nodige combo’s maken. Daarnaast kun je door de L-toets ingedrukt te houden, weer heel andere aanvallen doen. Tot slot kun je ook nog vijanden vastpakken en uiteenreten met rondje, of vijanden in mid-air (driehoekje ingedrukt houden om ze omhoog te meppen) op kunstzinnige wijze om brengen. Ja, die oude Grieken waren creatieve kunstenaars!