The Lord of the Rings: Conquest

Review | 26 januari 2009 - Fans van Star Wars: Battlefront opgelet! Ontwikkelaar Pandemic Studios is terug met een nieuwe Battlefront(-achtige) game. Deze keer kunnen spelers afreizen naar het fantasievolle universum van “The Lord of the Rings”, dat vele jaren geleden door schrijver J.R.R. Tolkien in het leven werd geroepen. The Lord of the Rings: Conquest belooft de epische gevechten uit de films en de boeken grootser dan ooit te doen wederkeren. Jij zult als voetsoldaat te midden van alle chaos de overwinning moeten zien te bereiken om Midden-Aarde van haar ondergang te redden… Of juist onder je voetzolen te verpulveren. Maar weet Pandemic Studios het niveau van de Battlefront reeks te bereiken of zal deze game in de vurige diepten van de Doemberg gegooid worden?

It’s good to be bad...
The Lord of the Rings: Conquest is het resultaat van een poging om de succesvolle Battlefront serie vanuit een ander perspectief te laten zien. In de game wordt je, net zoals in Star wars: Battlefront, in de schoenen van een simpele voetsoldaat binnen grote epische gevechten gedropt, met als opdracht om het leven van je vijand zo zuur mogelijk te maken. The Lord of the Rings: Conquest kent hiervoor twee verschillende verhaallijnen waarin jij de strijd zult moeten aanbinden met zowel de duistere krachten als de vrije volkeren binnen Midden-Aarde.

In de eerste campaign speel je met de krachten van het goede, in een wanhopige poging om te voorkomen dat de duistere heer Sauron de complete wereld omtovert in een doods landschap waarin chaos en vernietiging overheersen. Deze verhaallijn begint met de verdediging van het fort Helmsdiepte, waarbij je als soldaat van Rohan stand moet zien te houden tegen hordes van tot de tand toe bewapende Uruk-Hai. Jammer genoeg lijkt het overgrote deel van dit leger hun bepantsering vergeten te zijn, waardoor jij het als speler vrijwel alleen zult moeten opnemen tegen enkele tientallen zogeheten “Grunts”: slechtgehumeurde en makkelijk te doden tegenstanders.

Ontwikkelaar Pandemic Studios heeft besloten voor deze speciale “klasse” om spelers die nieuw zijn binnen dit type spellen een kans te geven om grote slagvelden te ervaren zonder continue afgeslacht te worden en zo binnen een mum van tijd zonder levens te komen zitten. Beide campaignes geven spelers namelijk een beperkt aantal levens, afhankelijk van de moeilijkheidsgraad, om een missie te voltooien. Levens kunnen worden bijverdiend door verschillende objectives uit te voeren. De eerste campaign voert spelers langs alle bekende gevechten uit de films als de belegering van Minas Tirith en de slag om de velden van Pelennor en laat zelfs enkele veldslagen zien waarin enkel in de boeken naar werd gehint, zoals het heroveren van Dol Guldur. Het verhaal eindigt daar waar ook de films en boeken eindigden, namelijk met een episch gevecht voor de poorten van Mordor, waarbij Frodo de Ring weet de vernietigen om zo Midden-Aarde te redden.

Zodra je de eerste verhaallijn tot een goed einde hebt gebracht is het tijd voor de “Rise of Sauron” campaign, waarbij je de legioenen van het kwaad onder je hoede neemt. Deze campaign volgt een alternatieve verhaallijn waarbij Frodo de Ring uiteindelijk niet heeft vernietigd en op het laatste moment besloten heeft dat hij hem liever wilde houden. In de eerste missie moet je als Nazgûl de Ring terug zien te bemachtigen om de duistere heer terug aan de macht te krijgen. Zodra je Frodo hebt gedood en de Ring hebt overhandigd aan je meester, begint Saurons her-overname van Midden-Aarde. Zijn wraakplannen voeren je langs veel plaatsen uit de films en laten je onder andere Minas Tirith, Rivendell en de Weertop innemen. Deze tweede campaign biedt enkele interessante invalshoeken op het verhaal en laat spelers uiteindelijk ook de Gouw wegvagen. Hoewel puristen wellicht geen fan zullen zijn van deze alternatieve verhaallijn, is het enorm leuk om als ork de Witte Stad over te nemen en de arrogante soldaten van Gondor een kopje kleiner te maken of om hobbithuisjes plat te branden. De tweede campaign biedt een flinke dosis pret voor iedereen die altijd al een hekel heeft gehad aan harige hobbitvoeten of voor hen die gewoon een keertje “evil” hebben willen zijn.