Batman: Arkham Asylum

Review | 4 september 2009 - Na maandenlang wachten, kon ik eindelijk een dag voor de officiële release Batman: Arkham Asylum ophalen bij mijn plaatselijke gamestore. De demo had ik inmiddels al compleet verrot gespeeld en dat smaakte definitief naar meer. Ik ben stiekem al een beetje fan van Batman en heb zowat elke film gekeken en ook de tekenfilmserie keek ik als klein kind zo nu en dan. Ik stopte dus het schijfje in de console en had al redelijk hoge verwachtingen van deze game. Maar wat voor verwachting je als gamer of fan ook van deze game hebt, je zult hoe dan ook versteld staan van deze game.

Het verhaal
In Batman: Arkham Asylum speel jij, hoe verrassend, als de Dark Knight himself. Zoals de meesten van ons wel weten, is multimiljardair Bruce Wayne ’s nachts de vleermuizenman die het gespuis van Gotham City achter slot en grendel brengt. Ook deze keer weet Batman weer de dag te redden door zijn aartsrivaal, de doorgedraaide Joker, te overmeesteren. Deze brengt hij dan in zijn Batmobile naar Arkham Asylum, een gesticht voor geestelijk gestoorden op een afgesloten eiland. The Joker wordt onder zware bewaking naar binnen gebracht, Batman vertrouwt de zaak niet aangezien The Joker zich bijna moeiteloos liet vangen, en houdt de psychopaat goed in de gaten. Op een gegeven moment scheiden de wegen van de aartsrivalen zich echter door de reglementen van het gesticht. Vrijwel direct daarna vermoordt The Joker zijn begeleiders om zo zijn snode plan tot uitvoering te brengen. Samen met zijn sidekick Harley Quinn, en zijn honderden handlangers, die dankzij een mysterieus vuur in de Blackgate gevangenis tijdelijk ondergebracht zijn in Arkham Asylum, neemt hij het heft in handen en heeft de volledige controle over het eiland. Het is dan ook niet zo gek vreemd dat Batman opeens het doelwit wordt van zo ongeveer elke gevangene. In Batman: Arkham Asylum moet je natuurlijk alles weer ongedaan maken. Dus als Batman moet je de gevangenen weer achter slot en grendel brengen, de bewakers en doktoren van het gesticht redden en beschermen, en ook een paar kleine, en grote mysteries oplossen.

Een deel van het verhaal gaat over Dr. Young, een getalenteerde dokter die een bepaalde drug uitvond en deze toepaste op enkele proefpersonen. The Joker wil met deze drug genaamd Venom maar al te graag een mutantenleger creëren om zo de volledige controle over Gotham City te krijgen. Aan jou de taak om hier een stokje voor te steken. Het verhaal is sterk opgebouwd en kent enkele twists die goed op elkaar inspelen. De personages zijn erg goed gemaakt en doen ook meteen denken aan de stripverhalen van Batman. Tel daar de goede sfeer bij op en je weet dat de storyline in Batman: Arkham Asylum een sterk pluspunt is. En als je bedenkt dat deze Story Mode maar liefst 10 tot 12 uur in beslag neemt, kun je wel nagaan dat dit een uitgebreid verhaal met veel zijtakken is. Maar weet deze game ook op het gebied van gameplay te imponeren?

Het vechtwerk
Natuurlijk is de Dark Knight bijzonder getalenteerd op het gebied van sluipwerk. Maar dit wil echter niet zeggen dat hij geen vechtersbaas, want deze game bewijst maar weer eens het tegendeel. In Batman: Arkham Asylum zul je vaak knokpartijen hebben met de goons van The Joker en deze zijn uitgerust met een breed arsenaal wapens, denk hierbij aan messen, metalen pijpen en zelfs shock batons. Het vechten kun je makkelijk onder de knie krijgen door de intuïtieve besturing, oftewel het freeflow combat, waarin Batman vaak vloeiend reageert op zijn omgeving. Je kunt als de vechtersbaas een gewone aanval uitvoeren, een stun attack, je kunt ontwijken en een aanval counteren waardoor je vaak de arm van je tegenstander breekt of iets in die richting. Daarnaast kun je een vijand die op de grond ligt een permanent hersenletsel toedienen waardoor je in ieder geval zeker weet dat deze persoon niet zo snel meer opstaat. Door middel van upgrades kun je ook nieuwe aanvallen uitvoeren. Om deze special attacks te doen moet je echter wel een bepaald combogetal bereikt hebben. Als je bijvoorbeeld een vijand op wil rapen en weg wil gooien moet je eerst een 8X combo krijgen. Met andere woorden, je moet non-stop acht klappen hebben uitgedeeld voordat je deze attack uit kunt voeren.

Het systeem zit goed in elkaar en de vijanden zijn tamelijk slim. Ze weten wanneer ze aan moeten vallen en wanneer ze zich in moeten houden. Daarnaast is het vechten op zich goed vanwege het freeflow systeem, daardoor lijkt alles vloeiend te gaan. Als Batman bijvoorbeeld net de ene vijand slaat en daarop een andere aanval countert, doet hij dit vloeiend achter elkaar zonder een tussenpauze. De moves zien er lekker strak uit en ondanks het vele knokken in de game wordt je er zelden moe van omdat het er altijd wel anders uitziet.



Het sluipwerk
Misschien nog wel leuker dan het vechtwerk is het sluipwerk. Natuurlijk is dit het gebied waar Batman het beste in is. Er zijn namelijk ook vijanden met mitrailleurs, shotguns, snipers en dergelijke. En om daar nou direct op af te stormen met je vuisten is zelfmoord. In deze gevallen kun je het beste de vijand één voor één uitschakelen. Vaak klim je dan op standbeelden (gargoyles) met behulp van je grappling hook. Je kunt ook hier weer upgrades aanschaffen met je vergaarde XP. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de Inverted Takedown, Batman schiet dan vanuit een gargoyle naar beneden, grijpt zijn tegenstander en laat hem vervolgens bewusteloos aan een touw hangen die bevestigd is aan de gargoyle. Ook kan Batman een glide kick uitvoeren zodat de tegenstander buiten westen is. Het belangrijkste aan het sluipwerk is echter het isolement. Je kunt moeilijk een vijand neerhalen terwijl er twee naast staan. Je kunt dan nagaan dat ze je met kogels doorzeven. Je moet er dus voor zorgen dat je doelwit een vijand is die geïsoleerd is van zijn groepsgenoten. Daarna moet je je meteen terugtrekken in de schaduw want de andere goons zullen hun partner vroeger of later vinden.

Natuurlijk kun je vijanden ook uitschakelen met een silent takedown, je moet hiervoor wel naar je vijand toe sluipen en hem dan van achteren bespringen, het voordeel hiervan is dat het stilletjes verloopt dus vijanden die er een paar meter vandaan staan horen het helemaal niet. Het mooie aan het sluipwerk is dat je de slechteriken steeds wanhopiger ziet worden. Vooral als ze je niet gezien hebben doen ze het in hun broek van de angst. Als er nog maar één of twee van over zijn, zijn ze zelfs zo bang dat ze van een CV ketel al gaan gillen en in het rond schieten. Het is dan ook erg amusant om ze steeds banger te zien worden. Mocht je overigens toch gezien worden door de handlangers van The Joker, kun je alsnog vluchten en na een tijdje verliezen ze je uit het oog, waardoor het bang maken opnieuw van start kan gaan, tot genot van de iets meer sadistische gamers onder ons.