NBA Live 10

Review | 7 oktober 2009 - Ik blijf me er over verbazen dat de meest populaire sporten van Amerika in Nederland relatief maar weinig gespeeld worden. Baseball, American football, icehockey en ook basketball. Michael Jordan, Magic Johnson, Steve Nash en Kobe Bryant kennen we allemaal wel, maar bij hoeveel van jullie gaat er een belletje rinkelen bij de naam Rik Smits? De 2,24 meter lange basketballer is Nederlands meest succesvolle speler ooit en tevens de best betaalde Nederlandse profsporter aller tijden. Hij is ondertussen niet meer speelbaar in NBA Live 10, maar je kunt natuurlijk wel met alle grote sterren van nu aan de slag. Dus, heb jij altijd al basketballer willen worden, maar ben je daarvoor te slecht/klein/blank? Dan is NBA Live 10 het beste alternatief.

Dat de game van de hand van EA komt wordt al meteen duidelijk bij het opstarten. Het laadscherm bestaat namelijk uit een basketball court waar jij als speler kan oefenen, zoals we dat ook kennen van bijvoorbeeld FIFA 10. Die ‘practice arena’ is sowieso handig om een beetje te oefenen, maar maakt tevens een einde aan het passief staren naar je beeldscherm wanneer een game moet laden.

Dynamisch
Vervolgens kun je natuurlijk kiezen uit een boel verschillende modi. Uiteraard kan er een quick game worden gestart, een heel seizoen worden doorlopen in de Dynasty Mode of kan je dat overslaan en meteen aan de playoffs beginnen. Dynamic DNA waarin alle statistieken van alle spelers worden bijgehouden, werd al geïntroduceerd in NBA Live 09 en is ook nu weer aanwezig, inclusief een aantal verbeteringen. Daarnaast maakt EA ook weer volop gebruik van het internet in zijn nieuwste basketballsim. Zo is er Adidas Live Run waarin je je eigen team online kunt maken en daarmee met of tegen anderen kunt spelen. Ook heb je de mogelijkheid een Dynamic Season te doorlopen, waarin niet alleen je eigen prestaties worden bijgehouden, maar ook de real life prestaties van het team dat jij hebt gekozen. Waarschijnlijk is het aantal geïnteresseerden in deze modi vrij beperkt, simpelweg omdat de sport wat minder leeft onder ons Nederlanders. Echter, voor de fans biedt deze game genoeg interessante spelopties om voor een lange tijd zoet mee te blijven

Gameplay!
Goed, tijd om het te hebben over datgene wat voor een spel het belangrijkste is. Gameplay! Ik ben geen ultieme basketball fan, maar een samenvatting op tv laat ik vaak staan en de Michael Jordan documentaire heb ik gewoon thuis op dvd liggen. Zodoende is mij wel duidelijk geworden dat basketball een explosieve, snelle en sfeervolle sport is. Wil je een sport eer aan doen met een game, dan horen die elementen er natuurlijk wel in terug te keren.



Aardig realistisch
Het spel speelt in ieder geval erg prettig. Dat komt ook omdat alles er aardig realistisch uitziet. Vooral de bewegingen van spelers zien er prima uit. Lichaamshouding, bewegingen, de manier waarop de speler de bal hanteert en ondertussen zijn medespelers aanstuurt met gebaren is echt prima uitgewerkt. Met de linker joystick bestuur je de speler, waarna je met R2 eventueel een sprintje kan trekken. Schieten en verdedigen doe je met vierkantje, overspelen met X, een bal hoog aangeven met driehoekje en ‘truckjes’ zijn uit te voeren met de rechter stick. Het is een simpele besturing wat de toegankelijkheid van de game ook zeker ten goede komt. De mogelijkheid om verschillende tactieken of plays toe te passen en tot uitvoering te brengen, gaat echter compleet langs mij heen, net als het handig gebruiken maken van time-outs en op het juiste moment een opzettelijke overtreding maken. Snap jij het spelletje basketball, dan kan je tijdens een wedstrijd nog op allerlei manieren als tactisch coach aan de slag. Snap je er echter net zo weinig van als ik, dan kan je dit overigens gerust links laten liggen.

Sfeer
Het opzetten van een aanval, met als resultaat een vette dunk of loepzuivere driepunter is erg bevredigend, net als het blokken van een bal die in de eigen basket dreigt te verdwijnen. Dat wordt aangedikt door de reactie van het publiek. Die gaan echt compleet uit hun dak wanneer je de bal eerst even onder je been doorhaalt alvorens hem te dunken. Qua graphics is het publiek echter wel wat wisselvallig. Vaak genoeg zie je mensen applaudisseren met vierkante handjes en vlijmscherpe ellebogen. Dat is op zich jammer, maar is tegelijkertijd niet een zodanig storende factor om het spel links voor te laten liggen. Op andere punten stelt het spel grafisch juist weer niet teleur. Zo worden de spelers die op de bank zitten ook vaak in beeld gebracht en de reacties die zij maken bij een bepaalde gebeurtenis voegt juist weer wat extra’s toe aan deze game. Handjes gaan de lucht in bij een afstandschot, high fives gaan er rond bij een spectaculaire dunk en hoofden worden geschud bij een lelijke tegentreffer. De hele game ademt gewoon sfeer. Spelers zweten, borden buigen wanneer een speler bij een dunk aan de ring blijft hangen en tot slot worden je mooiste goals nog even op een rijtje gezet zodat je ze in de herhaling nog een keer kan bekijken.



Oneffenheden
Dat maakt het juist zo jammer dat er her en der wat oneffenheden in de game te zien zijn. De stadioneffecten zijn gaaf, maar dan mist het publiek dus weer net dat stukje afwerking. Gelukkig zien de in-game beelden er wel prima uit, maar de korte cutscenes, bijvoorbeeld na het maken van een overtreding, konden mij dan weer niet helemaal overtuigen. Het spel speelt soepel, waarbij het scoren van punten (afhankelijk van de moeilijkheidsgraad natuurlijk) vrij makkelijk is, terwijl verdedigen een veel moeilijkere opgave is. Het ene moment gooit de tegenstander alles ringloos raak vanuit alle hoeken en standen en het volgende moment weten ze geen pepernoot meer te raken. Door al deze dingen lijkt de game een beetje balans te missen en lijkt het resultaat van een schot een compleet willekeurige uitkomst te hebben. Dat kan frustrerend zijn, maar het euforische gevoel na een wel goed gelukte aanval met 2 of 3 punten als resultaat zal altijd overheersen.