Gran Turismo

Review | 14 oktober 2009 - Ik ben als gamer ook maar een mens. Een mens met gevoelens en behoeftes. Eén van die behoeftes is de behoefte om beloond te worden als je iets goeds doet, zoals een level uitspeelt. Dan wil ik graag een nieuw level krijgen, of een nieuwe auto, of een nieuw geweer. Er is niets erger dan iets voor elkaar krijgen en er bijna niks voor terug krijgen, of zelf maar moeten uitzoeken hoe je verder gaat. Mensen hebben af en toe namelijk ook begeleiding nodig en aanmoediging om ze geïnteresseerd te houden. Zo’n mens ben ik ook, alleen jammer dat Yamauchi dat vergeten is toen hij Gran Turismo naar de PlayStation Portable bracht.

Geen carrière
Laat ik maar niet beginnen over het Godswonder dat is geschiedde waardoor we Gran Turismo alsnog op de PlayStation Portable zien. Daar is al genoeg over gesproken. Ik wil het vooral wel hebben over de dingen die Yamauchi en Polyphony Digital wel en niet goed hebben gedaan met deze game. Om de koe bij de horens te vatten is het grootste probleem, je begreep het misschien al wel uit de inleiding, dat er geen carrière modus in de game zit. Waar je in de normale Gran Turismo games op de console toch altijd wel een soort van carrière hebt moet je het hier compleet zonder doen. De enige mogelijkheden zijn het rijden van single races of een aantal uitdagingen voltooien. Een kapitale fout, want op deze manier was ik behoorlijk snel uitgekeken op Gran Turismo. Ik had gewoon totaal niet het gevoel dat de game me daadwerkelijk beloonde of aanmoedigde om verder te spelen en als dat er niet is, dan zoeken ze het ook maar uit.

53 Skylines in plaats van carrière
Misschien had ik het gebrek aan een carrière modus niet eens zo erg gevonden als uit de rest van de game was gebleken dat ze echt het maximale eruit hadden gehaald. Check je dan de lijst met auto’s, dan moet je jezelf toch eens goed achter de oren krabben. Natuurlijk klinkt 800 auto’s vet, maar als je 23 NSX modellen, 11 Civics, 19 Lancer Evolutions, 4 Mini Coopers, 19 RX-7’s en een belachelijke 53 (!!!!) Skylines in een game stopt en vervolgens vergeet een carrière modus in te bouwen, dan liggen je prioriteiten echt verkeerd. Yamauchi zei zelf dat dit het maximale is wat ze uit een UMD en de PSP kunnen halen, maar ik blijf me toch afvragen wat er was gebeurd als ze maar 200 auto’s, nog steeds veel, in de game hadden gedaan.

4 dealers per dag
Ook het hele dealersysteem is compleet belachelijk. Je kunt per dag naar slechts 4 dealers en per dealer heb je dan ook nog maar eens de beschikking over 10 modellen. Als jij dus 1 specifieke NSX van die 23 wilt hebben, dan zou het zomaar kunnen dat je behoorlijk lang moet wachten. 1 race geldt namelijk als 1 dag en daarna duurt het heel erg lang voordat diezelfde dealer met diezelfde auto’s weer voorbij komt. Wil je dus graag de Formule 1 wagen van Ferrari, de F2007, is de Ferrari dealer vandaag aan de beurt en kom je net 10.000 credits tekort, dan ben je gewoon de pineut. Moet je vermoedelijk weer 20 dagen wachten (lees 20 races rijden), voordat de Ferrari dealer weer tevoorschijn komt.

Van niveau D naar A, per baan
Bekomen van de schrik van het gebrek aan carrière en het vreemde dealermodel, ging ik maar eens aan de slag met single races. Hierin kun je driften, gewoon racen of een zo snel mogelijke tijd neerzetten. Met die eerste 2 verdien je credits die je dan weer aan auto’s kunt uitgeven. Wat schetste mijn verbazing toen ik begon met racen, je begint bij moeilijkheidsgraad D (erg makkelijk) en gaat per race 1 stapje omhoog. Wil je dus tegen tegenstanders van de hoogste moeilijkheidsgraad racen, dan zul je eerst 3 races op een baan moeten voltooien om niveau A vrij te spelen. Dit geldt ook per baan, dus als ik 3 races op Laguna Seca afleg, dan kan ik niet gelijk op Suzuka tegen moeilijkere tegenstanders rijden. Opnieuw een erg vreemd systeem.

Beste racegevoel op PSP
Ondanks deze enorme missers is Gran Turismo echt wel de beste racegame voor de PlayStation Portable. Qua racegevoel dan. Als je eenmaal in die auto zit, dan kun je ook echt lekker scheuren. Je hebt een totaal van 35 tracks tot je beschikking en met topbanen zoals Suzuka, Tsukuba, Fuji, Laguna Seca, Nürburgring, Le Mans en Twin Ring Motegi kun je je lol op. De wegligging van iedere auto sluit perfect aan bij je verwachtingen en als je jezelf ertoe kunt zetten om zonder carrière te blijven racen kun je een hoop lol beleven aan Gran Turismo. Je merkt op veel punten ook dat de game zeker vooruit is gegaan sinds deel 4 voor de PlayStation 2. Het rijden voelt natuurlijker en beter, zeker de manier waarop bijvoorbeeld de auto uit je handen voelt glijden als je een bocht net verkeerd aansnijdt of te hard ingaat tovert een glimlach op mijn gezicht.



Mooiste racegame op de PSP
Als je een stapje terug doet van Gran Turismo 5 Prologue naar Gran Turismo PSP zul je waarschijnlijk even moeten wennen, maar als je het gaat vergelijken met andere PSP games dan kun je niet anders dan concluderen dat dit de mooiste racegame is voor de PSP. Het is knap hoe Polyphony de 800 wagens en 35 tracks zo strak in de game heeft gekregen en alles ook nog eens op 60 frames per seconde laat draaien. Ik was op de E3 al zeer onder de indruk van dit aspect van de game, maar de reviewcode bevestigt maar weer eens dat Gran Turismo PSP op bepaalde gebieden een fenomenale prestatie is.
Op audiogebied nemen ze nu eindelijk een keer afscheid van het monotone geluid van piepende banden, maar klinken piepende banden nu zoals ze echt zouden moeten klinken. Ik werd spontaan gelukkig toen ik daar achter kwam.

Gevreesde uitdagingen
Zoals in iedere Gran Turismo zijn ook voor dit deel de gevreesde uitdagingen van stal gehaald. Zo heb je toch nog iets van progressie, maar het doet niet veel meer dan je de basisvaardigheden leren en het verhogen van je credits. In totaal heb je 18 categorieën met uitdagingen en 6 uitdagingen per categorie. Het gaat hier dan om simpele dingen, zoals leren remmen, of bochten nemen, tot moeilijkere challenges als 3 tegenstanders inhalen in korte tijd of bepaalde secties van de Nürburgring perfectioneren. 108 uitdagingen klinkt als behoorlijk veel werk, maar met een gemiddelde duur van minder dan 20 seconde ben je met 1 middagje wel door de hoofdmoot heen. Alles op goud halen is natuurlijk andere koek, maar ik denk dat er weinig mensen zijn die zich die frustratie op de hals halen.

Veel kleine puntjes
Naast mijn 3 belangrijkste minpunten kent de game nog flink wat andere punten van ergernis. Zo zijn er maximaal 3 tegenstanders op de baan en dat is toch wel even andere koek dan tegen 7 of 11 AI tegenstanders racen. Plus dat de AI eigenlijk alleen in de uitdagingen echt goed is. Zelfs op niveau A (het moeilijkste niveau) blijf je met een beetje trackkennis je tegenstanders makkelijk voor. Goed, van een PSP game mag je niet verwachten dat de AI heel erg dynamisch is en op je reageert, maar dat het zo makkelijk is vind ik toch echt teleurstellend.
Ook is het buitengewoon teleurstellend dat een game als Gran Turismo alleen een ad-hoc modus heeft en geen online. Het is Gran Turismo, de showcase voor de PSP volgens Sony, daar mag je toch wel wat van verwachten?

Ik wou dat het hier ophield, maar helaas is ook het rally deel, racen op modder en sneeuw, gewoon niet strak uitgevoerd. DiRT 2 voor de PSP is nou niet de meest briljante rally game, maar dit komt niet in de buurt. Zelfs het al 4 jaar oude WRC doet het beter (wat een verschrikkelijk slechte review was dat trouwens). Tot slot zijn ook de laadtijden van de UMD versie echt tergend lang, soms wel ruim een halve minuut. Op de PSPgo heb je hier totaal geen last van.



Fundamenteel gebrek aan vernieuwing
Het grootste probleem van Gran Turismo is gewoon dat het blijft hangen in wat deze serie ooit groot maakte. Er zit totaal geen vernieuwing in en er is nauwelijks nagedacht over hoe je een game op de juiste manier naar de PSP brengt. Ik vergeef het Polyphony voor deze ene keer nog een klein beetje, maar games als GRID, DiRT, Shift en het aankomende Forza 3 laten allemaal zien dat ze met hun tijd mee gaan door kleine veranderingen in stijl en gameplay. De technologie verandert, de doelgroep verandert, de tijden veranderen, maar Gran Turismo staat stil. Dat is in ieder geval de boodschap die deze game uitdraagt.

PSP minder geschikt
Dit laatste punt zal eigenlijk echt alleen van toepassing zijn voor de gamer die vaak racegames speelt op de PC of console en dan vooral titels als Gran Turismo, Forza en RACE. Dat de PlayStation Portable zich niet voor alle games even goed leent is wel duidelijk, maar het wordt met Gran Turismo weer duidelijk. Zo mis je de trilfunctie die op tijd feedback geeft over de frictie die je banden hebben met het asfalt, kun je de knoppen voor gassen of remmen (welke je ook gebruikt), niet gedeeltelijk indrukken, dus je geeft altijd vol gas of geen gas en is de analoge stick niet ideaal om te sturen. Het bereik ervan is kleiner dan van een analoge stick op een controller, waardoor je minder nauwkeurig stuurt. Dit zijn punten die je de game niet mag aanrekenen en dat doe ik ook niet, maar het is wel iets waar je rekening mee kunt houden als fanatieke race gamer.