Brütal Legend

Review | 1 november 2009 - Tijdens de afgelopen E3 liet Tim Schafer, de geestelijk vader van onder meer Psychonauts en Monkey Island ons beter kennis maken met zijn nieuwste creatie, Brütal Legend. De game stond al enige tijd op mijn radar, maar sinds de persconferentie van Electronic Arts ben ik pas écht op de titel gaan letten. Na enige vertraging kreeg ik deze week een reviewexemplaar binnen en de afgelopen dagen heb ik mij dan ook in de wereld van de Heavy Metal begeven. Kon Brütal Legend mijn hart veroveren?

Nogmaals excuses
Aangezien GamingOnly pas heel laat een reviewexemplaar van Brütal Legend binnenkreeg, is deze review een beetje aan de late kant. De game ligt al bijna twee weken in de winkel en is al menig keer over de toonbank gegleden. Uit de reacties op de website heb ik ook opgemaakt dat veel gamers op Brütal Legend hebben gewacht. Daarom willen wij nogmaals onze excuses aanbieden voor het feit dat de review zo lang op zich heeft laten wachten. Veel van jullie zullen de game al geruime tijd in huis hebben. Toch vinden wij het belangrijk dat de review alsnog online komt, aangezien Brütal Legend het absoluut verdient om besproken te worden.

Een feest van herkenning
Mensen die mij de afgelopen maanden hebben gevolgd, weten dat ik graag naar Heavy Metal muziek luister. De afgelopen jaren heb ik menig Hard Rock/Metal festival bezocht en tal van bands live zien optreden. Brütal Legend is dan ook voor mij persoonlijk een feest van herkenning. De subtiele verwijzingen naar bands en albums, de muziek, het uiterlijk en het gevoel dat Brütal Legend met zich mee brengt is van uitzonderlijke kwaliteit. Je waant je echt in The Age of Rock. Om maar meteen met de deur in huis te vallen, ik heb absoluut genoten van Brütal Legend. De hele game straalt plezier uit en hoewel ik mezelf als een trophy/achievement hoer kan bestempelen, plezier hebben tijdens het spelen van games is het enige dat telt.

Waar gaat Brütal Legend dan eigenlijk over. Zoals velen van jullie wellicht al vernomen hebben, Brütal Legend vertelt het verhaal van world’s best roadie, Eddie Riggs. Jack Black, pardon, ik bedoel Eddie Riggs is de beste in zijn vak. Of hij nu een podium in elkaar moet flansen of een gitaar moet repareren nadat een emo deze kapot heeft geslagen, Riggs doet zijn werk met veel liefde. De game begint met een optreden van de emo band waar Eddie voor werkt. Na een voorval, mensen die de demo hebben gespeeld weten waar ik het over heb, komt Eddie Riggs om het leven. Uit zijn levenloze lichaam stroomt wat bloed in zijn magische gesp, waardoor Eddie (overigens vernoemt naar de mascotte van Iron Maiden) na een hilarische scene tot leven komt in de magische wereld van de Heavy Metal. Zijn droom om in de early seventies geboren te zijn lijkt waarheid te worden, maar moet Eddie Riggs hier wel blij om zijn?

General Lionwhyte, The Guardian of Metal en Lemmy Kilmeister
Mensen die Tim Schafer, de bedenker van Brütal Legend een beetje kennen, weten dat humor altijd een belangrijke rol heeft gespeeld in zijn games. De humor die in Brütal Legend te vinden is, is niets minder dan briljant. Wanneer je de game opstart weet je gelijk wat je kunt verwachten, epische hilariteit. Je kunt misschien niet van Heavy Metal muziek houden, maar er zal menig maal een lach op je gezicht verschijnen wanneer je Brütal Legend speelt. Wanneer je van de films van Jack Black houdt of gewoon van humor in het algemeen, dan verzeker ik je dat Brütal Legend niet zal tegenvallen.



Brütal Legend kent een groot aantal gastrollen. Zo zul je onder andere Ozzy Osbourne, Lemmy Kilmister (zanger van Motörhead), zanger Rob Halford van Judas Priest en vele andere bekende Heavy Metal artiesten tegenkomen. Ozzy Osbourne, ook wel The Guardian of Metal genoemd, laat je jouw wapens en voertuigen upgraden in de Motorforge. Bovendien zijn de dialogen tussen Jack Black (Eddie Riggs) en Ozzy Osbourne (The Guardian) hilarisch. Lemmy zal je bijstaan wanneer je soldaten (lees = headbangers) gewond zijn en Rob Halford bekleedt de rol van General Lionwhyte, een glamrocker die met zijn gevreesde schreeuw een stugge opponent is. Ook komt Kyle Grass, jeweettoch, de andere helft van Jack Black’s Tenacious D nog even om de hoek kijken.