God of War III

Review | 12 maart 2010 - Games zijn er in alle soorten en maten. Als ‘gewone’ gamer probeer je natuurlijk de beste hier uit te pikken, maar ik, als gamejournalist, krijg werkelijk alles op m’n bord. Topgames, prutgames, ingenieuze, vernieuwende games of ongeïnspireerde copycat games… en een enkele keer een game die zó goed is, dat je het eigenlijk van de daken wilt schreeuwen. Een zeer klein groepje games nadert perfectie, of misschien zijn ze wel perfect...

God of War III
En God of War III is zo’n game! Stiekem ben ik natuurlijk een groot God of War-fan, maar zo vlak voor de launch dook toch de gamecriticus in mij op. Is deeltje 3 wel zo vet? Weet de game wel te verrassen en te vernieuwen? Wel, al direct in het openingslevel wordt al die twijfel weggenomen en de circa 12 uur (op hard) daarna, zijn letterlijk adembenemend en je zult meerdere keren volledig versteld staan van wat er nú weer op je scherm verschijnt. Ik kan eerlijk zeggen dat God of War III de meest verrassende, vetste, mooiste en misschien zelfs wel meest emotionele game is die ik heb gespeeld.

Vengeance
Centraal in God of War III staat wraak. We hebben in deel één gezien hoe Kratos Ares vermoorde en hoe in deel 2 Zeus de strijd aanging met de Ghost of Sparta. Nou had Kratos aan één game niet genoeg om Zeus af te slachten, en dus eindigde God of War II met Kratos die, samen met de Titanen, de berg Olympus beklom met als ultieme doel Zeus af te maken. God of War III pakt precies daar de draad weer op. Kratos wordt echter al snel wéér verraden, dit keer door de Titanen. Kratos is het in deeltje 3 dus echt zat en heeft het met iedereen gehad. Vanuit de dieptes van Hades rijst de Ghost of Sparta op, beklimt de berg Olympus, en alles en iedereen in zijn weg moet en zal het ontgelden. Of zoals Kratos zegt, ‘I WILL have my revenge!’. De toon is gezet.

Als vanouds
De gameplay voelt vertrouwd aan. Kratos beschikt nog altijd over twee Blades, die met kettingen aan zijn polsen zitten. Een groot deel van de vertrouwde moves is nog steeds aanwezig en met de rechter stick rol je nog steeds weg. Wie God of War I en II heeft gespeeld, pakt deeltje III binnen no time op en gooit zonder al teveel moeite weer de meest sierlijke combo’s uit zijn mouw. Wie nu echter denkt dat God of War III meer van hetzelfde is, heeft het mis. De game bevat dit keer vier primaire wapens, die echt gelijkwaardig zijn. Geen suffige Blade of Artemis dus die je never gebruikt, of een van die andere beetje neppe wapens uit God of War II, maar vier wapens die gelijkwaardig qua kracht en moves zijn aan de originele Blades, maar wel ieder met eigen combo’s en voordelen. Enige wapens die een beetje afwijken, zijn de bekende Cestus. Deze uit de klauwen gewassen handschoenen kunnen zelfs schilden van Onyx vernietigen en heb je daarom soms keihard nodig. De andere wapens kun je naar eigen invulling gebruiken en de kans is groot dat je de Blades nauwelijks gebruikt, maar een van de andere wapens prefereert. De twee wapens noem ik expres niet bij naam, omdat deze nauw verbonden zijn aan het verhaal. Zelf speelde ik de game op Hard en dan is het weer typisch God of War. Frustratie tijdens de gevechten als het net niet lukt, maar je wéét dat er een perfecte strategie is om tóch als winnaar uit de strijd te komen. Trial ’n error is het gevolg, tot je je strategie hebt geperfectioneerd en eindelijk wint. De voldoening en de euforie is dan groot, kan ik je alvast verklappen. Zeker aan het eind, wanneer je echt de haat jegens de uiteindelijke eindbaas voelt die Kratos voelt en je lekker op rondje mag rammen, tot je beeld letterlijk en figuurlijk vol met bloed zit.


Vernieuwing
Sowieso barst God of War III van de vernieuwing. Santa Monica Studios heeft niet op haar lauweren gerust, maar heeft echt nieuwe dingen geïntroduceerd. De magics zijn nu bijvoorbeeld ook aan een bepaald wapen gelinkt. Zo kun je met jouw Blades een klein leger van Spartanen oproepen, die een schild om je heen vormen en met speren en pijl en boog je vijand schade berokkenen. Wederom treedt ik niet in detail wat betreft de magics van de andere wapens, maar geloof me, ze zijn stuk voor stuk vet. Naast dus vier wapens met vier magics zijn er ook nog een soort secundaire wapens, waarvan de reeds bekende vuurboog en Helios’ hoofd er twee van zijn. Het mooie is dat vooral de combinatie van deze vier wapens, vier magics en drie secundaire wapens zo dodelijk is. Een geoefend vechter combineert de krachten optimaal en gooit hiermee de prachtigste, efficiëntste en meest verwoestende combo’s op het scherm. Ook leuk is verder Cerberusje- of Cylcoopje-rijden. Heb je bepaalde wezens genoeg damage gedaan, kun je deze beklimmen en vervolgens hun kracht gebruiken tegen de overige vijanden. Mooiste stukje is wanneer een stuk of 6 cyclopen jou anvallen en je ééntje kunt berijden. Spring op zijn rug en laat ze onderling knokken! Het werkt gegarandeerd op je lachspieren.

Wauw
Ook op audiovisueel gebied heeft Santa Monica niet stilgezeten. God of War I en II stonden bekend als de mooiste games op de PS2, God of War: Chains of Olympus is een van de mooiste games op de PSP en jawel, deeltje 3 houdt de reputatie hoog en ziet er ook weer verbluffend mooi uit. Voorheen had de game nog hi-res, CGI cutscenes, dit keer zijn de cutscenes gewoon in-game en gaan naadloos over op de game. En ze doen niet eens zo heel erg onder voor die CGI-trailers uit deel I en II! Je ziet de bloedvaten in Kratos’ arm opkomen als hij z’n spieren aanspant, de aders in z’n ogen en de rimpels in z’n voorhoofd. Verder spat bloed in real-time in het rond en zullen na een lange, uitputtende strijd zowel jij, als je vijanden, als het strijdtoneel, letterlijk onder het bloed zitten. Scheur je een Centaur open, dan rollen zijn maag, darmen en andere ingewanden er uit. Smerig, dat is waar, maar tegelijkertijd prachtig. De audio is eveneens van zeer hoge kwaliteit en in DTS, dus een waar feest voor de audiofielen onder ons.