The Eye of Judgement: Legends

Review | 17 maart 2010 - Eind oktober 2007 kwam 'The Eye of Judgement' uit voor de PlayStation 3 en was dit een launch titel voor de PlayStation Eye. Nu is er ook een PSP versie op de markt, genaamd The Eye of Judgement: Legends. Kan deze dezelfde kwaliteit brengen als zijn grote broer?

Eye Of Judgement: Legends voor de PlayStation Portable is een strategy game met een vrij simpel doel, namelijk het veroveren van 5 van de in totaal 9 in een vierkant gevormde aanwezige vakjes. Dit doe je door het plaatsen van kaarten, die ieder een ander wezen tot leven roept met bepaalde krachten. Hierbij is het dus vooral zaak om je tegenstander een paar stappen voor te zijn en op het juiste moment de juiste kaart te spelen.

Strategy
Eye of Judgement Legends zal je via een tutorial laten zien hoe het spel te spelen. Je krijgt aan het begin 5 kaarten en per beurt 2 'mana'. Om de wezens op de kaarten tot leven te roepen, heb je namelijk mana nodig en dit verschilt per kaart. Ook krijg je 'spreukkaarten' en deze zullen over het algemeen geen mana kosten. Deze kaarten laten bijvoorbeeld je tegenstander 180 graden draaien of laat je een kaart van het veld halen om zo 2 mana aan je totaal toe te voegen. Het is aan jou om per beurt een kaart op 1 van de 9 plekken te leggen. Hierbij moet je opletten van welke kanten je kan aanvallen en verdedigen en hoeveel schade je met een aanval aanbrengt. Ook is het belangrijk om te kijken wat voor element jouw kaart heeft en welk element de plek heeft waar je de kaart neer wilt leggen. Zo zal een kaart met het element vuur hit points verliezen als het op een plek met het element water wordt gelegd. Deze 'battle of the elements' is ook van groot belang met oog op je vijanden. Wil je echter mana sparen om sterkere wezens op te roepen, dan kan je ervoor kiezen om een beurt over te slaan.

Welke kaarten je aan het begin van de game krijgt hangt af van welke kaarten je in bezit hebt. Aan het begin heb je nog een vrij standaard deck, maar je kan steeds meer kaarten vrijspelen, door levels uit te spelen, te ruilen met vrienden of deze te kopen met het geld dat je verdient met het spelen van de game. In totaal zijn er 300 verschillende kaarten, dus is er genoeg vrij te spelen om je deck te versterken.

De tutorial laat alleen maar de beginselen van de game zien. Het is aan jou om de kleine nuances te leren die het spel rijk is. Hierdoor is de leercurve van Legends vrij steil. Ben je een gamer die meteen wil weten wat je moet doen en heb je totaal geen geduld om een wat langere tijd in een game te steken om deze te volledig onder de knie te krijgen, dan is Legends gewoon niks voor jou. Steek je echter wel de tijd in het spel, om zo te weten te komen waar je allemaal precies op moet letten, dan opent zich een diepe en gewoon goede strategy game. Je zal echt over alle zetten moeten nadenken en op je tegenstander moeten anticiperen. Een kleine concentratie verlies, of het over het hoofd zien van een klein detail kan je de kop al kosten.

Grote broer
Ik ontkom er natuurlijk niet aan om Eye of Judgement Legends te vergelijken met zijn grote broer. De gimmick van de PlayStation 3 versie was natuurlijk het gebruik van de speelkaarten door middel van de PlayStation Eye. De camera registreerde namelijk welke kaart jij op het speelveld neerlegde en vertaalde dit naar het scherm. Dit gehele concept is van de tafel geveegd voor de PSP versie. Wordt dit gemist? Nee, ik vind van niet. Het zorgt juist voor een (iets) sneller spelverloop, daar je je niet druk hoeft te maken of er wel genoeg licht beschikbaar is, omdat anders je kaarten niet goed worden gelezen door de camera. Ook hoef je nu niet meer de camera op te zetten, het kleedje uit te rollen en de kaarten uit de kast te halen om Eye of Judgement te spelen.

Een ander verschil is dat de PSP versie voor de singleplayer een 'story mode' heeft. In de PlayStation 3 versie was er namelijk geen verhaal te bekennen. Dit zorgt ervoor dat de singleplayer op de PSP een stuk interessanter is dan zijn grote broer. Het Legends verhaal is echter wel flinterdun en op sommige momenten een beetje verwarrend, maar wordt verteld via erg mooie met de hand getekende cutscenes. Jij bent namelijk de uitverkorene die de werelden weer vrede zal bezorgen, nadat de Biolith de macht heeft overgenomen. De story mode zorgt er nu wel voor dat je veel meer plezier beleefd aan de singleplayer en dat je ook ergens naartoe werkt.

Er kleeft echter een minpuntje aan de story mode en dat is de AI van de computer. Het lijkt er af en toe verdacht op dat hij de perfecte hand heeft. Daar ik soms aan het begin van de game dramatische kaarten kreeg, leek het of de CPU daar veel minder last van had. Naar mijn mening gebeurt het dan ook net even te vaak, dat de computer gewoon al de kaarten heeft, waar mijn kaarten vrij gemakkelijk door verwoest kunnen worden.

Alleen story mode?
Bij het opstarten van het spel, lijkt het erop dat er maar weinig opties zijn. Alleen de story mode is te kiezen. Speel echter de eerste levels en je zal zien, dat er een aantal opties bijkomen. Zo is het spel ook te spelen tegen vrienden, zowel Ad-Hoc als online. In dit gedeelte is Legends dan ook op zijn sterkst. Hier heb je namelijk geen last van een 'cheatende' computer. De game is eigenlijk gemaakt om met twee spelers te spelen, omdat het concept zo gewoon het best tot zijn recht komt. Een potje Ad-Hoc tegen een vriend of online tegen een onbekende spelen zal dan ook vaak langer duren, dan dat je een potje in singleplayer doet. In de story mode is namelijk al vrij snel duidelijk wie de overhand heeft en dus ook zal winnen. Tegen een menselijke tegenstander is dat gewoon minder het geval. Heb je twee mensen die evenveel ervaring hebben met de game dan kan het heel spannend gaan worden en zal de strijd tientallen minuten duren.

Clean
The Eye of Judgement: Legends ziet er over het algemeen vrij goed uit. Natuurlijk kan je grafisch niet veel doen met een strategy game, maar wat er is ziet er zeer 'clean' uit. De cutscenes in de story mode daarentegen zijn echt een streling voor het oog. Tevens is de muziek ook erg goed verzorgd. Je zal je in ieder geval niet storen aan de muziek tijdens het spelen en dat is natuurlijk een pluspunt, daar je je grijze massa met deze game flink moet gebruiken.