Tiger Woods PGA Tour 12: The Masters

Review | 25 april 2011 - The Masters. Een van de meest prestigieuze golftoernooien die er bestaan. De winnaar ontvangt een astronomisch geldbedrag en natuurlijk de wereldberoemde groene blazer. Maar niks kan opwegen tegen de eeuwige roem die een golfer vergaard door dit toernooi op zijn naam te schrijven. En nu, voor het eerst in de Tiger Woods-serie, kun jij een gooi doen naar deze titel, want in Tiger Woods PGA Tour 12: The Masters probeer jij je op te werken tot dat niveau.

Al jaren produceert EA zijn sportgames en vervolgen daarop in ongekend tempo. Jaar in jaar uit verschijnen de FIFA’s, NHL’s, NBA’s en PGA Tour’s alsof ze kant en klaar uit een machine komen gerold. Geleidelijk aan worden de spellen (over het algemeen) beter en wie goed kijkt ziet veranderingen terug in een game in vergelijking met die van het jaar daarvoor. Bewegingen worden vloeiender, graphics beter en gameplaytechnisch gezien wordt het allemaal steeds realistischer. Maar juist omdat deze spellen elkaar in zo’n rap tempo opvolgen, lijkt een spel nooit grote stappen vooruit te maken. En als je je doelgroep ervan wilt overtuigen toch elk jaar weer de nieuwste telg uit de serie aan te schaffen, moet je zo nu en dan met wat nieuws of vernieuwends komen. Vandaar, The Masters.

Een golfer creëeren
Niks is zo mooi als ergens aan beginnen als pure rookie en je gaandeweg omhoog werken naar de absolute top. Heel veel sportfilms volgen deze weg en ook veel sportgames proberen tegenwoordig hetzelfde. Zo wordt het allemaal een stukje persoonlijker, want wanneer jij een personage moet aanmaken in het begin van een game, dan vernoem je die al gauw naar jezelf en probeer je die ook je eigen uiterlijke kenmerken mee te geven.

Ditzelfde gegeven gaat op voor Tiger Woods PGA Tour 12: The Masters. En met de komst van de PlayStation Move, natuurlijk in combinatie met de PlayStation Eye, of met de camera voor je Xbox 360 moet dat alleen maar makkelijker worden. Ik plantte mijzelf recht voor de camera, schoot het minst gênante kiekje van mijn voor- en zijkant en het genereren van mijn Gameface kon beginnen. “Wauw!” dacht ik even. Eventjes inderdaad. Want vervolgens bleek dat mijn PlayStation maar liefst 20 minuten nodig had om een zo realistisch mogelijke Gameface van mij uit te spugen. Normaal gesproken heb ik hier het geduld niet voor, maar mijn nieuwsgierigheid was dusdanig gewekt dat ik besloot de 20 minuten toch uit te zitten. Het resultaat? Volgens mijn PlayStation was ik een neger met een dozijn aan pigmentvlekken op zijn rechterwang. “Save Gameface?” ...No!

Mijn trouwe caddie
En dus besloot ik maar gewoon een standaard Gameface te selecteren en deze mijn naam mee te geven. Ik tikte een goedgevulde golftas met EA als sponsor op de kop en zo kon mijn loopbaan als golfer beginnen. Als amateur mocht ik alleen nog meedoen aan wat toepasselijk de Amateur Tour heet. En toen ik eenmaal kon afslaan, stond er vol in beeld ineens een mannetje met mijn achternaam op zijn rug. Was ik het zelf? Had ik nu al fans? Maar nee, het was mijn caddie! Ook iets nieuws waar EA mee op de proppen komt. Voortaan zeul je niet meer met je golftas eenzaam over de golfbaan, maar word je daarbij vergezeld door je eigen trouwe caddie. Bij elke slag die je maakt, geeft hij je tips in de vorm van 1 of meerdere manieren om de bal te spelen. Daarbij selecteert hij de club, richting en afstand voor je en geeft hij daar bovendien bij aan hoeveel risico je neemt met die bepaalde slag. Dat neemt je een boel wikken en wegen uit handen, zodat het tempo van het spel ietsjes omhoog gaat en daar is niks vervelends aan.


Maar mocht je zelf een andere slag voor ogen hebben, dan kan je die natuurlijk ook gewoon zelf uitmeten. Kies je club, richting, afstand, houdt rekening met de wind en eventuele obstakels en je speelt je bal op je eigen manier. Je caddie is, net als jij, nog een amateur en dus kan hij er ook wel eens naast zitten.