Portal 2

Review | 25 april 2011 - Portal heb ik op de PlayStation 3, waarop het onderdeel was van The Orange Box, meerdere malen uitgespeeld, ik heb de game gratis gekregen via Steam en ik was sinds de aankondiging van Portal 2 helemaal in mijn nopjes. Portal was een extraatje en ook redelijk kort, maar man, wat was die game geniaal. Toen Portal 2 op de deurmat viel moest ik dan ook zo snel mogelijk beginnen.

And so it begins!
En binnen een minuut lag ik al gevouwen in mijn stoel. Ik moest, als hoofdpersonage Chell, kort deelnemen aan een mentale en (zware) fysieke test. Na wat rondkijken, intensief staren naar een schilderij en het luisteren naar klassieke muziek werd mijn fysieke en mentale status goedgekeurd en mocht ik weer fijn naar bed. Toen ik vervolgens weer wakker werd, kwam ik in aanraking met 1 van de nieuwe personages: de geniale Wheatley.

Wheatley
En dat 'geniale' heeft niets met zijn slimheid te maken: Wheatley is alles behalve snugger, maar de manier waarop hij alles brengt is werkelijk geniaal. Wheatley kan alleen dingen hacken als je de andere kant op kijkt, denkt totaal niet na voor hij iets zegt (en biedt dan ook constant zijn excuses aan) en lult in zijn eentje 3 minuten vol als jij de oplossing van een bepaalde puzzel even niet ziet (en het gaat meestal helemaal nergens over; en dat maakt het juist zo verschrikkelijk goed). Stephen Merchant, de stem van Wheatley, heeft fantastisch werk afgeleverd en zo een nieuw personage neergezet die je vrijwel meteen leuk zult vinden.

Portal Gun
Na deze introductie begin je een lange tocht die je langs en door veel verschillende locaties binnen het Aperture Science-complex zal leiden. En om het hele complex te kunnen doorlopen heb je natuurlijk weer de oude vertrouwde Portal Gun nodig, die je gelukkig al snel zult vinden. Ook in dit deel begin je met 1 portaal, zodat ook nieuwelingen even kunnen wennen aan het concept, maar al snel zul je als een malloot door portalen duiken en er van alles doorheen gooien (ook al is het niet nodig; klooien mag ook wel eens) om levels te voltooien.

Maar dan lastiger...
Je zult echter met een aantal nieuwe gameplay-elementen te maken krijgen die het gebruik van portalen net iets ingewikkelder maken. Zo zul je deze keer met allerlei gels aan de slag gaan, met ieder hun eigen eigenschappen, maar je krijgt ook te maken met lasers, platen die je de lucht in lanceren en vreemde tunnels die er voor zorgen dat je door het level kunt zweven. Turrets (inclusief fantastische defecte turrets die de gekste dingen te vertellen hebben) en de bekende rode knoppen bij de uitgang van een level keren in Portal 2 ook weer terug.

...en dus leuker
En deze nieuwe gameplay zorgt ervoor dat Portal 2 heel wat meer te bieden heeft dan zijn voorganger. Je krijgt door het hele spel heen steeds nieuwe elementen voorgeschoteld, waardoor het spel boeiend weet te blijven en ook vrij weinig in de herhaling valt. Het spel geeft je op die manier de mogelijkheid om aan elk aspect te wennen, voor ze in lastigere puzzels hun opwachting maken en gecombineerd moeten worden met andere elementen.

Maar niet té moeilijk
Je zult op momenten de 3 soorten gels moeten combineren met de juiste plaatsing van portalen, je moet lasers de goede richting opsturen met speciale Cubes en verschillende portalen snel achter elkaar moeten plaatsen om bepaalde locaties te bereiken. Maar té lastig wordt het echter nooit. Valve heeft de perfecte balans tussen uitdaging en frustratie gevonden, waardoor je af en toe even vast komt te zitten, maar nooit zo erg dat het gaat frustreren en je alles in je directe omgeving door de kamer gooit. (Daar zijn de voorwerpen in Portal 2 voor.)


Personages
Er zijn maar weinig games die nieuwe personages weten te introduceren die gamers meteen leuk vinden. Portal 2 is in dat opzicht uniek; naast de fantastische Wheatley, en een terugkerende GLaDOS (maar dan... anders), introduceert Portal 2 ook Cave Johnson, de oprichter van Aperture Science. En Johnson, ingesproken door J.K. Simmons, is al net zo sterk als de rest. Wheatley blinkt uit dankzij zijn onwetendheid, GLaDOS is nog net zo sarcastisch als in deel 1 (en strooit met beledigingen; Chell is volgens GLaDOS echt veel te dik) en Cave Johnson doet lekker wat hij zelf wilt en trekt zich niets aan van anderen. (En dit levert werkelijk fantastische Johnson-speeches op.)

Coöp
Naast een singleplayer-avontuur, die je makkelijk 6 tot 8 uur kan bezig houden, bevat Portal 2 ook een uitgebreide coöp-modus. Dat, zonder iets ernstigs te verklappen, een direct vervolg is op de singleplayer. In deze modus speelt 1 persoon met ATLAS en de ander met P-Body en is het de bedoeling samen, en dus met 4 portalen, vele puzzels tot een goed einde te brengen. Onder, uiteraard, het toeziend oog van GLaDOS, die de 2 helden van de coöp-modus maar al te graag belachelijk maakt.