Operation Flashpoint: Red River

Review | 31 mei 2011 - De Amerikanen storten zich de laatste paar decennia van het ene conflict in het andere, Irak, Somalië, voormalig Joegoslavië, Afghanistan, nog een keer Irak en in Operation Flashpoint: Red River komt Tajikistan er gewoon even bij. Waar ze in dit kleine landje wel last hebben van terroristen en vijandige Chinezen worden de Amerikaanse troepen, in tegenstelling tot in Operartion Flashpoint: Dragon Rising, dit keer niet lastig gevallen door bugs. Een hele opluchting, want tegen deze 'onzichtbare vijand' viel in Dragon Rising nauwelijks te vechten.

Flauw
Het is misschien een beetje flauw dat ik gelijk over de bugs van het vorige deel in de serie begin, maar het was de meest gehoorde vraag voor de release van Red River, 'is deze game wel bugvrij?' Operation Flashpoint: Dragon Rising was voor veel gamers een onplezierige ervaring door alle problemen en het werd alleen maar vervelender toen Codemasters besloot de community keihard te negeren en geen enkele patch uit te brengen. In Operation Flashpoint: Red River hoef je niet bang te zijn dat je enorme problemen zult tegenkomen, op een zwevend geweer en een achter een rots blijven hangende teammaat na ben ik probleemloos door de game heen gespeeld.

De kracht van Operation Flashpoint
Het betekent dat ik me in deze review mag gaan richten op de kracht van Operation Flashpoint: Red River, een oorlog laten zien op een andere manier dan dat Call of Duty en Medal of Honor dat doen. Geen tientallen vijanden in 1 enkel dorpje, de gemiddelde vijand staat ook niet 5 meter van je neus af. Nee, als je in Red River 1 van je teammaten hoort roepen dat er een 'Support Gunner' op 50 meter staat is het je geraden die vijand onmiddellijk om te leggen. 9 van de 10 keer zal het gevecht dat je aangaat zich eerder over 150 meter afspelen dan 50.

'What if' scenario in Tajikistan
Bij die realistische aanpak hoort natuurlijk ook een realistisch verhaal. Hoe interessant het verhaal van Mason Woods in Black Ops en het 'wat als de Noord-Koreanen Amerika overnemen' scenario van Homefront ook waren, ik had niet echt het idee dat het ooit wel eens zou kunnen gebeuren. Operation Flashpoint: Red River vertelt een verhaal dat je wat makkelijker ziet voltrekken. Tajikistan, gelegen aan de noordgrens van Afghanistan en de oostgrens van China is overlopen door terroristen. De Amerikanen komen even langswaaien om de 'hearts and minds' van de lokale bevolking te winnen, maar de Chinezen zijn daar niet zo blij mee. Het gevecht verandert in een strijd tegen de annexatie van Tajikistan door China en plotseling werd ik geconfronteerd met wat heftiger wapentuig dan de AK-47's van de terroristen.

Andere Flashpoint geworden
Operation Flashpoint: Red River is een hele andere Flashpoint game geworden. De oude opzet van hardcore realistische shooter is wat afgezwakt en heeft plaats gemaakt voor meer game elementen. Zo kun je jezelf en je teammaten in Red River onbeperkt oplappen met verbandpakketjes en zitten er dit keer heuse upgrades in het spel. Na het uitspelen van een missie krijg je een bronzen, zilveren of gouden medaille en daarmee verdien je dan weer punten om verschillende vaardigheden te upgraden, zo is het mogelijk om langer te sprinten of nauwkeuriger te schieten. Door de XP die je verzamelt speel je nieuwe wapens en perks vrij. Denk aan het krijgen van meer XP, of het sneller kunnen helen van jezelf en teammaten. Ik vind deze verandering echt geen slechte, want het zorgt ervoor dat er wat meer vaart in de game zit en dat je meer je best doet om ook echt alle doelen te halen.

Veel veranderd
Naast nieuwe dingen zijn er ook flink wat dingen verdwenen in vergelijking met de vorige Operation Flashpoint. Ik hoefde niet meer eindeloos rond te sjokken, want tussen de verschillende dorpjes werden ik en mijn squad per hummer vervoerd. De command radial is flink versimpeld, waardoor het makkelijker is om orders aan je team te geven en de keuzemogelijkheden bij het inroepen van artillerie of luchtaanvallen zijn sterk teruggebracht. Ook hier wordt de game er weer een stuk overzichtelijker en vlotter op. Er zullen mensen zijn die vinden dat Flashpoint op deze manier dommer wordt gemaakt en veel van haar glans verliest en dat kan ik me wel enigszins voorstellen. Er verdwijnt toch veel van wat Flashpoint ooit Flashpoint maakte, daar kun je over stampvoeten, maar het zal de oude Flashpoint niet terug brengen.



Kleinere levels
In tegenstelling tot Operation Flashpoint: Dragon Rising is er in Red River geen grote open map. Ieder level is zijn eigen afgezet stukje gebied. De hardcore fans zullen dit waarschijnlijk niks vinden, maar ik zie toch duidelijk de voordelen. Flashpoint mag dan geen grafisch wonder zijn, door de kleinere levels kan men toch aardig mee en weet Codemasters soms mooie tafereeltjes op mijn scherm te toveren. Ook tof vond ik dat ik een aantal keren terug kwam op plekken waar ik eerder had gevochten, zo speelde een stuwdam een belangrijke rol in een aantal levels. Dit vind ik echt tof gevonden, want vaak word je in een game van het ene naar het andere level gesleept zonder enig idee hoe die levels zich tot elkaar verhouden.

Ook veel intact
Gelukkig is er ook nog veel intact gebleven van wat Flashpoint tof maakt. Ik noemde eerder al de gevechten over lange afstand. Tijdens die gevechten zul je blij moeten zijn met het neerschieten van maximaal een vijand of 20 in de gemiddelde missie. Samen met het lage tempo van de game maakt dit voor mij Operation Flashpoint: Red River tot een game die nog steeds 10 keer meer hardcore is dan Medal of Honor, Call of Duty en Battlefield.

Nachtmissie
Het beste voorbeeld vond ik nog wel de nachtmissie in de game. In iedere andere shooter is dat meer een leuk tussendoortje waar verder niet heel veel veranderd. In Red River was ik tijdens de nachtmissie zowat blind, met een nachtkijker op je hoofd zie je nog wel wat, maar het was bijna niet te doen. Op deze manier moest ik wel hard werken om de missies tot een goed einde te brengen. Mocht je Flashpoint op de diehard manier willen spelen, dan is er nog de hardcore mode, hierin is de HUD volledig verdwenen en heb je geen checkpoints of spawns, waardoor je de hele missie in 1 keer moet volbrengen.



Toffe levels
De nachtmissie vond ik persoonlijk 1 van de betere levels in de game, doordat je stekeblind bent is het een enorme uitdaging. Ook een level waarin je met je groepje van 12 mariniers onder de voet dreigt te worden gelopen door een overmacht aan Chinezen is indrukwekkend. De climax van de game, het allerlaatste level is heel tof gedaan, vooral door de schaal van het gevecht. Andere levels zijn helaas wat minder en dat haalt dan toch weer het gevoel van euforie dat ik na een tof level had weg. Vooral na de 1ste 2 levels vroeg ik me af of Red River nog wel tof ging worden, ik vond die levels zo mat en saai.

AI is niet best
Mijn allergrootste ergernis in de game is de intelligentie van je teammaten. Ik heb me echt op zitten vreten als een order weer eens half of helemaal niet werd opgevolgd. Liet ik mijn teammaten een huis verdedigen, dan gingen ze rustig met 2 man binnen zitten zonder ook maar 1 kogel af te vuren. Ook heb ik ze regelmatig tegen muren aan zien oprijden, waarschijnlijk omdat ze al zolang weg waren bij moeder de vrouw. Het is alleen niet heel praktisch als je bijna wordt overlopen door een horde Chinezen. Als die gasten dan een keer wat deden werden ze om de haverklap overhoop geschoten, waardoor ik weer de medic uit mocht hangen. Vreselijk frustrerend en teleurstellend, eigenlijk is de game in je eentje spelen gewoon een martelgang.

Verwacht weinig van de Chinezen
Niet alleen de AI van je teammaten is niet van al te hoog niveau, ook de Chinezen en terroristen kunnen er wat van. Het lijkt wel alsof ze je helemaal niet opmerken voordat je een bepaald onzichtbaar lijntje overgestoken bent in een level. Op dat moment kun je met een sniper geweer er zo een stuk of 4 omleggen, zonder dat ze echt serieus terug gaan schieten. Als het gevecht dan losbarst zijn ze wel aardig nauwkeurig en moet je echt uitkijken dat je niet overhoop geschoten wordt. Ook willen ze dan nog wel eens van positie veranderen, wat het allemaal wat lastiger maakt en door de vele huisjes, muren en schuurtjes zul je toch echt op moeten passen dat er niet ineens een boze Chinees opduikt naast je.



Wel heel tof in co-op
Veel van de AI problemen zijn gelukkig te omzeilen, door de game in co-op te spelen. Dit kan met maximaal 4 anderen, maar zelfs als je er maar 1 menselijke medestander bij hebt wordt de game er al een stuk leuker op. Ik speelde de game door met iemand waarmee ik vaker co-op games speel en dan zie je pas hoe gaaf Operation Flashpoint: Red River kan zijn. De spanning en intensiteit van een missie neemt enorm toe zodra je je team links kunt laten liggen en je volledig gefocust op het missiedoel kunt spelen. De gevechten vond ik op deze manier een stuk spannender en toffer worden.

Fireteam Engagement Modes
Waar ik de co-op helemaal goed uit de verf vond komen was tijdens de Fireteam Engagement Modes, dit is de vervanging die Codemasters biedt voor het wegvallen van de multiplayer. In 4 verschillende modes, met ieder 2 scenario's moet je neergeschoten piloten redden, konvooien begeleiden, een dorpje van terroristen ontdoen en zoveel mogelijk golven van vijanden zien te overleven. De meeste scenario's zijn binnen een half uur te volbrengen en dat maakt ze uitstekend geschikt om even in co-op te spelen.