Starhawk

Review | 22 mei 2012 - Het bestaan van Starhawk is waarschijnlijk een van de slechtst bewaarde geheimen binnen de gamesindustrie. De eerste geruchten rondom Starhawk doken ruim drie jaar geleden al op. Lange tijd bleven de geruchten maar opduiken, tot men vorig jaar mei de game eindelijk officieel onthulde. Nu het spel daadwerkelijk in de winkel ligt, is er nog maar één belangrijke vraag: Is Starhawk de game waar we drie jaar op hebben zitten wachten of stelt deze spirituele opvolger van Warhawk teleur?

Rift Energy
Starhawk kent in tegenstelling tot zijn voorganger een ware singleplayer, met hoofdpersonages én een verhaal. Het draait uiteindelijk allemaal om zogenaamde Rift Energy, dé energiebron in het Starhawk-universum. Zoals vaker strijden twee groepen om de controle over deze energie. Aan de ene kant heb je de cowboy-achtige Rifters, die op verschillende planeten op zoek gaan naar Rift Energy, en aan de andere kant heb je de Outcasts, mensen die door de Rift Energy gemuteerd zijn en de energie met hun leven beschermen. In het verhaal speel jij Emmett Graves, een huurling. Emmett is ook blootgesteld aan Rift Energy, maar heeft de invloed van de energie volledig onder controle. Emmett wordt door de Rifters ingehuurd om hen bij een aantal belangrijke opdrachten te helpen, maar zoals vaker leidt het ene tot het andere en raakt Emmett dieper betrokken bij wat er allemaal gaande is.

Een grote tutorial
Een goede singleplayer werd eigenlijk wel gemist bij Warhawk en de aanwezigheid ervan in Starhawk zou dan ook meer spelers over de streep moeten trekken. Helaas blijkt de singleplayer niet ontzettend spannend te zijn. Dat de singleplayer niet ontzettend lang zou worden wisten we al, maar ook het spelen van de modus is gewoonweg niet heel spannend. Het verhaal is niet bijzonder sterk en op momenten enorm voorspelbaar, maar ook duidelijk is dat de singleplayer eigenlijk niet meer is dan een uitgebreide voorbereiding op de multiplayer. Hoewel dat absoluut nuttig kan zijn, zeker aangezien het geklaag in vele shooters over mensen 'die het niet snappen', geeft het zij die op zoek zijn naar een leuke singleplayer niet wat ze hopen of zouden willen. Al moet wel toegegeven worden dat de geanimeerde tussenfilmpjes enorm stijlvol zijn.

Build 'n Battle-systeem
Het mag dan ook duidelijk zijn dat de focus bij Starhawk, net als bij Warhawk, op de multiplayer ligt. De grote troef van deze multiplayer is het Build 'n Battle-systeem, dat de multiplayer een hele interessante draai geeft. Het Build 'n Battle-systeem geeft elke speler de mogelijkheid om gebouwen op het speelveld neer te kwakken. Door Rift-energie te verzamelen, bijvoorbeeld door het verslaan van vijanden of kapotschieten van vaten met Rift-energie, wordt het mogelijk om muren, torens, garages en bunkers op het speelveld neer te zetten. Hierdoor krijgt de multiplayer een heel interessant tactisch element dat we nog niet zo vaak gezien hebben.

Voertuigen!
Naast de standaard third-person-actie, met de bekende machinegeweren, raketwerpers en snipers, is er een grote focus op voertuigen in Starhawk. Zo hebben we een terreinwagen waar drie mensen in kunnen kruipen, een zwevende motor, een tank en iets wat erg veel wegheeft van een jetpack. Het belangrijkste voertuig vinden we echter terug in de vorm van de Hawk. Deze grote robot kan al lopend dood en verderf zaaien, maar kan, zoals eigenlijk hoort binnen het Hawk-universum van LightBox Interactive, ook de lucht in. Met een druk op de kop transformeert de Hawk in een vliegtuig en kom je in aanraking met 'de andere zijde' van Starhawk. Het vliegen met de Hawk is namelijk een gameplay-aspect op zich, met eigen speciale wapens die al vliegend verzameld kunnen worden. Denk hierbij aan verschillende luchtraketten, raketten die goed zijn tegen gronddoelen en speciale luchtmijnen. Opvallend bij de voertuigen in Starhawk is dat ze allemaal erg intuïtief te besturen zijn. Enkel en alleen de jetpack zal wat wennen zijn; de terreinwagen, de tank, de zwevende motor en de Hawk kun je moeiteloos oppakken, zelfs als je een net beginnende speler bent.


Schieten...
Deze grote focus op voertuigen lijkt de gewone schietactie enigszins verpest te hebben. Het feit dat aan het begin van de vorige alinea "standaard third-person-actie" stond was al een aanwijzing; de aanwezige schietactie bij de afwezigheid van voertuigen valt enorm tegen. De wapens zijn allemaal wel oké, maar er is niets wat er echt uitspringt qua originaliteit. Ook de impact van kogels en raketten bij het beschieten van de tegenstand valt erg tegen, waardoor je nooit de voldoening krijgt die wél aanwezig is bij het spelen met de voertuigen in Starhawk.

Modi
In de multiplayer van Starhawk zijn verschillende modi te vinden: Deathmatch, Team Deathmatch, Capture the Flag en Zones. De eerste drie modi zijn bekende koek voor iedereen die ooit eens een keer een multiplayer van een spel heeft opgestart. Zones is een modi die ook veel spelers zullen kennen, maar dan met een iets andere naam. In Zones is het namelijk de bedoeling dat de twee teams bepaalde delen van de map overnemen. Interessant is dat elke modi enigszins aangepast kan worden dankzij Loadouts. Een Loadout bepaalt welke gebouwen er tijdens het potje gebruikt mogen worden en kan gekozen worden op het moment dat je een server maakt. Welke Loadout beschikbaar is, is afhankelijk van de modus en de gekozen map, maar het biedt zeker een aantal interessante mogelijkheden. Zo is het mogelijk met een Loadout Hawks ontoegankelijk te maken en bij Deathmatch kan ook een Loadout gekozen worden die iedereen in een vliegende Hawk plaatst.

Belang van samenwerken
Samenwerking is erg belangrijk in Starhawk. En dit heeft niet alleen te maken met het spelen in teambelang. Met de komst van het Build 'n Battle-systeem is het namelijk zo dat communicatie erg belangrijk is. In de multiplayer kan elk team maar een X aantal gebouwen plaatsen en als spelers zonder communicatie vervolgens dezelfde gebouwen gaan neerzetten, wordt er een enorme lading Rift Energy verspild. Een bekend probleem op de PlayStation 3 is natuurlijk het feit dat veel mensen geen headset hebben, of gewoon weigeren hem aan te zetten, waardoor het vooral de spelers met headset zijn die op moeten letten wat de rest doet en er samen voor moet zorgen dat het tactische element van het Build 'n Battle-systeem niet verpest wordt door de plaatsing van overbodige, dubbele gebouwen.


Customization
Starhawk geeft je ook de mogelijkheid wat eigen persoonlijkheid aan je multiplayer-dubbelganger te geven. Zo kun je je eigen personage op bepaalde vlakken aanpassen en je kunt voertuigen voorzien van een likje verf en een logo van bijvoorbeeld je clan. Ook kun je je personage voorzien van een speciale Skill. Als je een level stijgt verdien je Skillpoints en met deze punten kun je een Skill kopen, mits je aan zijn voorwaarde voldoet. Zo is er Scavenger, die je meer munitie geeft. Voor je Scavenger kunt kopen, zul je echter een keer een potje online moeten spelen en daarin met elk wapen een kill moeten halen. Ook andere Skills worden op vergelijkbare wijze vrijgespeeld. Van alle vrijgespeelde Skills kun je er echter maar één per keer met je meedragen.

Coöp
Naast een singleplayer en multiplayer kent het spel ook nog Prospector Mode, een coöp-modus waarin je tegen een grote hoeveelheid tegenstanders moet zien te overleven. Het idee van de modus is prima en het is een leuke bonus bovenop de al aanwezige singleplayer en multiplayer, maar er is één keuze die de modus voor velen behoorlijk kan verpesten. Het probleem is namelijk dat er geen Matchmaking-systeem is. Met andere woorden: als je de modus wilt spelen moet je dus mensen in de vriendenlijst hebben die je kunt uitnodigen of mensen hebben die jou uitnodigen. Heb je geen bekende die de modus of überhaupt het spel spelen, dan moet je het dus alleen doen. Bovendien is het zo dat de modus behoorlijk pittig kan zijn, soms een beetje overdreven pittig, met te veel en te sterke tegenstand.

Splitscreen multiplayer
Prospector Mode kun je echter, tot men gewoon met een update Matchmaking introduceert, wel wat leuker voor jezelf maken als je vrienden thuis uitnodigt die ook best wat Starhawk willen spelen. Starhawk doet namelijk iets wat best wat meer games mogen proberen; het biedt splitscreen multiplayer. Het is dus mogelijk om samen met een vriend of vriendin op de bank de Prospector Mode te spelen én twee mensen uit de vriendenlijst uit te nodigen om mee te doen. Ook de standaard multiplayer is op deze wijze te spelen en dat is helemaal geen verkeerde keuze van LightBox Interactive.

Een eigen 'feel'
Starhawk zet in alle speelbare modi een hele fijne en vrij unieke sfeer neer. Het doet nog het meeste denken aan een tv-serie als Firefly, een serie die net als Starhawk het ruimtereizen combineert met het Wilde Westen. En deze sfeer doet de game enorm goed, vooral omdat het spel zich zo op audiovisueel gebied erg weet te onderscheiden van vele andere games.