F1 Grand Prix
Review | 11 april 2006 - Afgelopen jaar is de PlayStation Portable in Europa en Amerika uitgekomen. Er waren een aantal launchgames waarvan er een paar goed ontvangen waren. Een launchgame waar niet zo heel veel over geschreven is, is Formula One. Wij kregen dit spel deze week nog eens op de deurmat en uiteraard verdient dat een review.
Licenties
Formula One is, hoe kan het ook anders, een F1 spel. Formula One brengt je naar racetracks over de hele wereld, van de Verenigde Staten tot Japan. Alle tracks zijn zo goed mogelijk van de werkelijkheid overgezet naar de virtuele wereld. Een grote troef van Formula One is dat alles gelicenceerd is. De echte namen van alle coureurs uit het seizoen 2005 zitten erin, evenals de echte auto’s met de bijbehorende reclames. Het leuke hiervan is dat we ook kunnen kiezen voor Nederlands trots, Christian Albers.
Spelmodi
Er zijn een aantal modi in het spel verwerkt, zoals World Championshop, Quick Grand Prix en Scenario Mode. Dit zijn meteen de belangrijkste modi van het spel. In World Championship moet je over alle banen van de wereld racen. Je kunt ervoor kiezen om voor de echte wedstrijd even te oefenen en je kunt ook een kwalificatieronde rijden. Daarna is het tijd voor het echte werk en zul je zo goed mogelijk je best moeten doen om die eerste prijs te pakken.
Scenario’s
Quick Grand Prix is een modus waarbij het spel zelf willekeurig een racebaan en coureur uitkiest, zodat je meteen kunt beginnen met racen. De Scenario Mode is best grappig, waarbij het de bedoeling is om een opdracht te vervullen. Je zit bijvoorbeeld met een lekke band. Nu is het de bedoeling om, zonder een plek te verliezen, de pits te halen. Helaas zitten er niet zo heel veel van deze scenario’s in.
Moeilijkheidsgraden
Formula One bevat een aantal verschillende moeilijkheidsgraden, waarmee je de besturing van de bolide voor jezelf makkelijker of moeilijker kunt maken. De makkelijkste graad bevat geen weereffecten, heeft gemakkelijke besturing, je hoeft niet te tanken en je auto gaat niet stuk. De hogere graden bevatten wel dit soort dingen, waardoor het spel vanzelfsprekend moeilijker wordt.
Die arme voorligger
Als je begint met spelen, vallen er meteen een aantal grote minpunten op. Zo zijn de graphics zeker ver van optimaal. De framerate blijft lekker hoog, maar het spel zelf is erg lelijk vergeleken met bijvoorbeeld een andere launchgame, WipEout Pure. Waar je door dit grafisch minpuntje erg last van gaat krijgen, is bepalen of de voorligger al dan niet remt. Het remlichtje is veel te klein en je ziet bijna niet wanneer de voorligger remt, zodat je veel kans hebt dat je op de arme voorligger op knalt.
Deprimerend
Ook het geluid ervaar ik als hinderlijk. Afgezien van het geluid wat de racemonsters maken (dit is best waarheidsgetrouw), zit er ook muziek in verwerkt. Het lijkt wel alsof de makers muziek hebben uitgekozen waardoor je zeer depressief wordt. Zelf hou ik wel van stevige rock, maar wat ze in Formula One hebben gestopt, past gewoon niet bij het spel.
Toegankelijkheid
Nog een sterk minpunt is de toegankelijkheid. Je moet persé beginnen met de makkelijkste mode om de gemiddelde vrij te spelen. Om de moeilijke modus vrij te spelen, moet je weer de gemiddelde modus vrij spelen. Dit heeft als sterk nadeel dat, als jij jezelf te goed voelt voor de gemakkelijkste modus, je toch alle races moet voltooien en uiteindelijk op het podium moet staan, omdat je anders de gemiddelde modus niet vrij speelt. Het uitspelen van een World Championship duurt een aantal uur, dus het is niet even gedaan om het jezelf wat moeilijker te maken.
Conclusie
De licenties die de Sony in huis heeft gehaald, waardeer ik zeer. Sony heeft het voor elkaar gekregen om veel verschillende banen, auto’s en coureurs in dit spel te stoppen en hiervoor niets minder dan lof. Met het technische gedeelte slaan ze de plank helaas wel volledig mis. Grafisch presteert het spel ver onder de maat, de muziek past totaal niet bij het spel en de toegankelijkheid is niet goed gebalanceerd. Al met al denk ik dat Formula One alleen de échte Formule 1 liefhebbers zal kunnen bevredigen, gezien het schaarste aan Formule 1 spellen op de PlayStation Portable.













De licenties zijn een groot pluspunt, maar over het algemeen slaat Sony de plank mis. Volgende keer willen we een grafisch beter spel zien, zonder muziek. De keuze van de moeilijkheidsgraad mag dan ook volledig bij de gebruiker liggen. 