The Warriors

Review | 13 maart 2007 - Over zinloos geweld is de afgelopen jaren veel te doen geweest. De voorvallen waarbij personen op straat zonder enige aanleiding in elkaar werden geramd stapelden zich op. De gebeurtenissen werden steevast gevolgd door een stille tocht waarbij honderden mensen hun onvrede uitten. De term zinloos geweld zette me echter aan het denken. Als er zinloos geweld bestaat, zou er echter ook zinvol geweld moeten bestaan. Anders zou alle geweld zinloos zijn. Maar hoe lang ik er ook over nadacht, ik kon geen voorbeeld vinden van zinvol geweld. Tot ik me de afgelopen week mocht buigen over de nieuwe PSP-game The Warriors. Daarin heeft uitgever Rockstar het uitvoeren van de meest gruwelijke vormen van geweld en straatterreur verheven tot levensdoel. Of dat ook een leuke game oplevert, zal ik je in de volgende review duidelijk proberen te maken.

Controversieel
Rockstar heeft de afgelopen jaren een reputatie opgebouwd op het gebied van controversiële games. Bijna alle titels die het onderwerp werden van debat in bijvoorbeeld de tweede kamer, waren afkomstig uit de stal van deze Amerikaanse uitgever. Van Grand Theft Auto tot Canis Canem Edit (Bully), allemaal stonden ze garant voor grote opwinding in de media en dus voor rinkelende kassa’s. Opmerkelijk genoeg bleef die ophef nagenoeg uit toen in 2005 ‘The Warriors’ werd uitgebracht op de Xbox en de PlayStation2. En dat terwijl deze game de term straatgeweld een hele nieuwe dimensie geeft. Waar Rockstar nog meer bekend om staat, is het feit dat ze in staat zijn om consoletitels zonder al te veel problemen te converteren naar de PSP. Hoewel Midnight Club 3 te lijden had van lange laadtijden, was het een indrukwekkende game en ook de beide GTA-delen waren pareltjes op het mobiele platform. Ook bij The Warriors is de uitgever er in geslaagd een PS2-titel om te zetten in een goede PSP-game, zonder al te veel concessies te doen aan speelbaarheid en vrijheid.

Streetgangs
The Warriors is gebaseerd op de gelijknamige speelfilm uit 1979 en speelt zich af in de jaren ’70 in New York. De stad is in de ban van honderden streetgangs, die elk hun eigen stukje grond opeisen. Jij, de speler, maakt deel uit van ‘The Warriors’, een relatief kleine gang die desondanks hard op weg is naam te maken in de stad. Doordat er in het eerste deel van de game veel aandacht besteedt wordt aan het verhaal, krijg je direct een goede band met dit bijzondere clubje mannen. In korte cutscenes worden de 9 belangrijkste karakters - Rembrandt, Swan, Cleon, Ajax, Vermin, Cowboy, Cochese, Snow en Fox aan je voorgesteld. Gelijktijdig maak je kennis met het New York van de jaren ’70; een grauwe, viezige stad waar je niet snel op vakantie zou gaan. Maar het is juist die grimmige sfeer waardoor je meteen het idee krijgt dat het geen dertien-in-een-dozijn game is.

Simpele beat’m-up
The Warriors is in essentie een simpele beat’m-up. Het komt er op neer dat je een groot deel van de game bezig bent met het in elkaar slaan van tegenstanders. Dat kan echter op een groot aantal - soms zeer vermakelijke - manieren. Je hebt zwakke en krachtige aanvallen, en door combo’s te maken, kun je je tegenstanders alle hoeken van de stad laten zien. Daarnaast kun je elementen uit de omgeving gebruiken om ze extra op hun donder te geven. Bierflesjes, honkbalknuppels, alles wat voorhanden is kun je inzetten om je tegenstander te verslaan. Daarnaast speelt het groepselement een belangrijke rol in de game. In iedere missie ga je op pad met meerdere gangleden. In hectische situaties kun jij bepalen wat die jongens gaan doen. Je kunt ze allemaal tegelijk laten aanvallen, of als de overmacht aan tegenstand te groot wordt, kun je besluiten ze te laten vluchten. De besturing van deze ‘warchief commands’ gaat niet altijd even vlekkeloos omdat je analoge stick soms wat moeilijk stuurbaar is, maar over het algemeen werkt het prima.

Artificial Intelligence
Waar andere beat’m-ups nogal eens snel gaan vervelen omdat er niet veel meer variatie is dan het op je af sturen van nog meer vijanden, weet The Warriors de aandacht wel vast te houden. Voor een groot deel komt dat door de unieke sfeer, maar ook de AI van je tegenstanders is erg goed afgesteld. Ze komen niet in drommen op je af, maar proberen je te omcirkelen, vast te zetten en vallen soms met meerdere baddies tegelijk aan om je tegen de grond te slaan. En de gevechten tegen de eindbazen vergen helemaal het uiterste van je vechtkunsten en tactisch inzicht. Het enige minpuntje dat je zou kunnen aanvoeren, is dat alle vijandige gangs hetzelfde vechten, of ze nu de Rangers of de Hi-Hats heten. Een uitzondering daarop vormen de politie-agenten die ook een rol spelen in de game. Zij zijn stukken lastiger om neer te slaan en doen er alles aan om het je zo moeilijk mogelijk te maken. Zo ben je nogal eens gedwongen om tijdens een gevecht een teamlid te bevrijden dat in de boeien geslagen is, waardoor je even niet in staat bent klappen uit te delen. Het is juist dat soort hectiek, dat The Warriors erg leuk maakt.

Graphics, Visuals & Audio
Hoewel de game een bijzondere sfeer uitademt, komt dat niet echt door de speciale graphics. Sterker nog: door wat we inmiddels gewend zijn op de PSP, vallen die een beetje tegen. De omgevingen zijn simpel en grauw en ook aan de karakters is niet heel veel zorg besteedt. Een mogelijke oorzaak is het feit dat de makers de framerate hoog wilden houden op het moment dat er tientallen gangmembers over je beeldscherm rollen, maar het geeft toch te denken. Ook de camera laat je nogal eens in de steek. Door het ontbreken van je rechter analoge stick, zijn er momenten in de game dat je het overzicht verliest omdat je de camerapositie niet goed bij kunt stellen. Het geluid maakt echter veel goed. De voice-acting is van een bijzonder hoog niveau en ook de achtergrondgeluiden en de muziek zijn oke en dragen bij aan het bijzondere sfeertje. Zeker als je midden in een grote vechtpartij zit, hoor je om je heen de botten kraken en dat verhoogt het spelplezier in flinke mate.

Als je de singleplayer na een uur of vijftien hebt uitgespeeld, valt er nog voldoende te ontdekken in het extra features-gedeelte. Er zijn meerdere multiplayer-opties, waaronder een twee-speler co-op mode en er zijn een aantal aardige minigames. Wat echter zeker het vermelden waard is, is de aanwezigheid van de de volledige bonusgame ‘Armies of the Night’. Het is een klassieke side-scrolling beat’m-up in de traditie van Final Fight en Double Dragon. Mocht je een liefhebber zijn van dit soort Arcade-klassiekers, dan is deze toevoeging alleen al een reden om The Warriors eens uit te checken.