Alien Syndrome

Review | 25 september 2007 - Het sciencefiction genre is tegenwoordig erg in trek bij ontwikkelaars. Denk hierbij aan LucasArts die met hun Star Wars franchise toch enkele prachtige titels op hun naam hebben staan. Ook Sega wil zich in dit genre vestigen en gaat de strijd aan met een remake van de klassieker Alien Syndrome. Als je het woord ‘remake’ hoort, denk je meteen aan herhaling. Gelukkig brengt Totally Games een totaal nieuwe versie van het spel en dit zal de meeste gamers die het origineel gespeeld hebben, aanspreken.

Schieten, schieten en euh… schieten
De game begint met een nogal aangename intro die redelijk veel weg heeft van de intro van een Star Wars film. Het begin van het verhaal wordt verteld aan de hand van artwork en gesproken tekst. Toch weet je bitter weinig als beginneling wat je te doen staat zodra je op het ruimteschip zit. Gelukkig maakt een tutorial systeem je wegwijs en leert dit je de kneepjes van het vak om de missie succesvol te volbrengen.

Alien Syndrome valt onder de term actie-RPG, maar persoonlijk had ik de game onder het schietgenre geplaatst. Toch biedt de game zeer veel actie en regelmatig komen er enkele RPG elementen bij kijken. Het verhaal zit redelijk simpel in elkaar. Je gaat aan boord van een ruimteschip en knalt de honderden slijmerige en meest vieze aliens af. Eerlijk gezegd bestaat de game uit niets anders dan dit tafereel.

Wel krijg je af en toe de kans om het schieten links te laten liggen en het één en ander te zoeken zoals een keycard die de deur naar de volgende ruimte opent. Deze items liggen meestal verborgen in één van de vele nogal raar uitziende kratten. Naast deze gezochte items bevatten deze kratten ook Resource Points, Health Pack’s, Ammo en andere objecten die zeer nuttig kunnen zijn. Doorgaans je avontuur volgt SCARAB, een robot je. Deze robot helpt je door te schieten, maar vooral gebruik je deze om voorwerpen en andere items in op te slagen.



Kies je expert
Zodra je de game start, krijg je de keuze uit vijf verschillende klassen of met andere woorden experts. Elke expert heeft zijn eigen wapens om te overleven. Een Demolitions Expert gebruikt vooral springstoffen om de aliens te lijf te gaan. Een andere klasse is Firebug die met een vlammenwerper uitgerust is. Als Seal is het jouw doel om te overleven terwijl je in het bezit bent van een Laser Rifle. De Tank is zeer dodelijk als zij van dichtbij aanvalt met haar staf. De laatste klasse is de Sharpshooter. Deze klasse is uitgerust met een Gauss Rifle en kan zeer goed aliens van op een afstand neermaaien. Daarnaast heeft elke klasse ook een staf als tweede optie om van dichtbij aan te vallen.

Naast de wapens zijn de experts ook uitgerust met enkele specialiteiten. Als Demolitions Expert heb je een redelijke kracht en kan je redelijk goed mikken. Een Firebug kan redelijk goed mikken en is redelijk stabiel. Daarnaast is deze klasse beschut tegen vuur. De Seal is het stabielste van alle klassen en is deze beschut tegen de meeste aanvallen zoals vuur, radioactieve aanvallen, elektriciteit en biohazard. De sterkste klasse is de Tank. Met haar staf kan ze haar vijanden zo snel afmaken als geen andere klasse. Als Sharpshooter kan je het beste richten en ben je redelijk snel. Kortweg hebben alle klassen hun unieke specialiteiten en blijft het tof om de game voor een tweede of derde keer uit te spelen met een andere klasse.



Multiplayer, Graphics & Geluid
Naast een singleplayer modus bevat Alien Syndrome ook een multiplayer. De multiplayer wordt via Ad Hoc gespeeld, dus je vrienden moeten in de buurt zijn. Samen met je vrienden kan je het verhaal nog eens uitspelen, maar dit keer in co-op. Je hebt dus het vertrouwen van je vrienden nodig om je doel te bereiken.

Alien Syndrome ziet er grafisch redelijk goed uit. Het verhaal wordt zodra je de game opstart vertelt aan de hand van prachtige artwork en ook de stemmen en andere geluiden zijn te pruimen. Alien Syndrome maakt gebruik van een top down perspectief. Dit perspectief kan je een beetje vergelijken met dat van Killzone: Liberation. De omgevingen geven een rustig en futuristisch gevoel weer, maar het hoofdpersonage, Aileen, mocht wat beter onder handen genomen worden. Kortom ziet de game er redelijk aangenaam uit en loopt het beeld en geluid synchroon.