Burnout Paradise

Keerzijde van de medaille
Nu is het toch tijd om ook de keerzijde van de medaille te presenteren, want ook Burnout Paradise heeft enkele nadelen. De nadelen zitten hem vooral in de Race mode. De races lijken namelijk erg op elkaar. Dit komt doordat er maar acht finishpunten zijn in de stad en je dus altijd wel deels dezelfde route neemt. Nu zul je denken dat je genoeg vrijheid hebt om zelf de races afwisselender te maken, maar dit is helaas niet helemaal waar. Je hebt inderdaad vrijheid en kunt in principe rijden zoals je wilt, maar het is een race en je wilt dus als eerste arriveren. Dit doe je door de snelste weg te nemen en deze is dus bij vrij veel races hetzelfde. Daarnaast nemen de AI-bestuurders ook deze ideale route en één van de trekpleisters van Burnout is toch wel het Takedownen en vernederen van elkaar, al is het maar omdat je er heel veel boost voor krijgt. De vrijheid valt dus enigszins in het water tijdens een race.

Een ander nadeel, dat voor de nodige frustratie zorgt, is het ontbreken van een restart-mogelijkheid. Verlies je een race? Dan zul je helemaal terug moeten rijden naar het begin om die race opnieuw te starten. Eventjes simpelweg op restart drukken is er helaas niet bij. Het derde minpunt, is het ontbreken van een eigen playlist. Hoewel je dus wel in-game een audioapparaat kunt selecteren, is het niet mogelijk om je eigen muziek aan- en uit te zetten, iets dat wel mogelijk is in bijvoorbeeld Super Stardust HD. Erg jammer, zeker voor die mensen die niet van de rock-muziek uit Burnout houden.

Tot slot is er nog één nadeel, en dat is het ontbreken van een offline multiplayer. Hoe goed en hoe direct de online multiplayer ook is, gezellig met een vriend(in), een zak chips en een krat bier op de bank heeft toch ook zo z'n charmes. Helaas dus niet bij Burnout Paradise.