Army of Two

Review | 10 maart 2008 - Om eerlijk te zijn had ik vooraf weinig verwachtingen van Army of Two. Hoewel het concept van samenwerking me enorm aansprak, had ik weinig vertrouwen in ontwikkelaar Electronic Arts. De afgelopen jaren heeft het bedrijf voor mij persoonlijk een imago van ‘uitmelkerij’ opgebouwd. EA’s succesformules worden jaar in jaar uit opnieuw opgebracht met de nodige aanpassingen. Het woord ‘vernieuwing’ ontbreekt echter keer op keer, hetgeen dat mij het respect voor de ontwikkelaar deed verliezen. Toch lijkt EA te zijn gaan luisteren naar gamers als ikzelf, want met titels als Dead Space, Facebreaker en jawel, Army of Two, slaat ’s werelds grootste ontwikkelaar en uitgever een weg in van vernieuwing.

Campaign
Army of Two bevat een campaign mode bestaande uit zes missies, die op hun beurt weer zijn verdeeld in submissies. Centraal staan de personages Salem en Rios; twee huursoldaten die worden ingehuurd door een groot moederbedrijf. Vooraf aan de campaign kun je beslissen met welk personage je gedurende het verhaal wilt spelen. Je begint de game met een uitgebreide training alwaar je als Ranger eerst werkt aan je skills om de vijandige wereld aan te kunnen. Je leert zaken als dekking zoeken, blind schieten en hoe je elkaar er doorheen sleept. In het verdere verloop van de game zul je nog heel wat plaatsen op de wereldkaart bezoeken. Hoewel een interessant verhaal aanwezig is, voelt het niet als één geheel aan. Het gevoel dat je onderdeel bent aan een intens avontuur zoals in Gears of War en Rainbow Six Vegas ontbreekt helaas. Ook zit er niet heel veel diepgang in het verhaal, waardoor je weinig komt te weten over de hoofdpersonages. Dat is jammer omdat juist bij een co-op game onderlinge relaties erg interessant zijn.

Uitgebreide co-op
Wanneer je lekker vlot doorspeelt zul je de campaign na ruim 6 uur hebben uitgespeeld. Hoewel dit wellicht aan de korte kant is, wordt het ruimtschoots goedgemaakt met de vele manieren waarop de campaign gespeeld kan worden. Army of Two staat namelijk voor een tweemans leger, en dus is het niet verrassend dat er een goed uitgewerkte co-op aanwezig is. Dit kan lokaal, via splitscreen, of online via een private of public session .Wat betreft moeilijkheidsgraden kun je kiezen voor het gemakkelijke Recruit en het was lastiger Contractor. De derde, speciale, moeilijkheidsgraad Professional wordt beschikbaar wanneer je de campaign minstens eenmaal voltooid hebt, maar daarover later meer.

Aggro
Zoals ik eerder al zei draait het in Army of Two om het tweemans leger, oftwel om samenwerking en tactiek. Electronic Arts is erin geslaagd dit concept zeer sterk neer te zetten. Zonder samenwerking kom je gewoonweg niet verder. Een goed voorbeeld daarvan is wanneer jij je partner naar een hoger gelegen platform moet tillen. De samenwerking komt nog beter tot uiting bij het zeer originele, goed doordachte aggro systeem. Naar gelang de grote van je vuurwapen en de intensiteit waarmee je schiet, trek je de aandacht van je vijanden, en zal je aggro meter gevuld worden. Op die manier heeft je partner de mogelijkheid om onder alle aandacht vandaan te sluipen, om vervolgens bijvoorbeeld van de flank eens lekker uit te halen naar de vijanden, of gewoonweg op ze te springen. Intussen is je kameraad nog steeds bezig alle aandacht op zich te vestigen. Hoe meer hij in deze staat is, hoe meer aggro hij verkrijgt, wat uiteindelijk ertoe leidt, dat zijn adrenaline in enorme proporties door zijn lichaam gepompt wordt. In deze ‘overkill’ staat is het voor een korte tijd mogelijk om weinig schade te ondervinden van damage en kogels. Natuurlijk kan getwijfeld worden aan het realisme van dit zogeheten ‘onzichtbaar’ zijn, maar voor mij persoonlijk was het geen belemmering.