Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots

Review | 12 juni 2008 - Een stoffige woestijnstad. Een in lappen gehulde soldaat rijdt samen met wat anderen in een legertruck. Plotseling word je geconfronteerd met de gruwelheden van een oorlog. Je wordt beschoten, kameraden vallen dood of gewond neer. Eén voor één worden de rebellen genadeloos afgeslacht in de straten van dit Arabische stadje. Een nieuwe truck komt aanrijden, maar de bestuurder wordt door de voorruit neergeschoten en knalt met volle snelheid in een andere truck. Een ware ravage ontpot zich in slechts enkele minuten. Zoals Barbara Bush ooit al zei: “War is not nice…”

War has changed…
Bovenstaande situatie is niet een film gebaseerd op de oorlog in Irak, of een nieuwe Call of Duty. Het betreft Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots. Dankzij deze opening is het direct duidelijk: ‘War has changed’. De oorlog tussen de PMC’s (Private Military Company’s) en lokale rebellen is bruut, bloederig, genadeloos, zonder enige emotie. En met de oorlog is ook Metal Gear Solid veranderd. Snake zit ditmaal midden in de strijd. Niet langer sluipt Snake dus in zijn eentje een basis binnen, of kruipt hij door de jungle. Overal om hem heen zitten soldaten. Dit heeft direct een grote impact op de gameplay. Die-hard fans kunnen opgelucht ademhalen, je kunt nog steeds sluiproutes nemen, slechts een enkele vijand K.O slaan en voor de rest je ongezien over het slagveld bewegen. Echter, zoals gezegd, de oorlog is bruter, bloederiger en genadelozer, en Metal Gear Solid 4 ook…

Call of Metal Gear Creed
Ik zou Metal Gear Solid het liefste omschrijven als een free-roaming sneaking action game. Deze term roept waarschijnlijk vraagtekens bij je op, dus daarom even een nadere uitleg. Zoals gezegd zitten er twee fracties op het slagveld; de PMC’s en de rebellen. Als Snake kun je onpartijdig blijven, andere routes kiezen en het slagveld zoveel mogelijk omzeilen. Het is hun oorlog, jij hebt geen baat bij het succes van één van tweeën… of toch wel? Voor de sluipdeskundigen onder ons is het soms slim om toch een paar PMC’s neer te snipen, terwijl je naast wat rebellen zit. Plotseling vinden ze jou een hele toffe peer en wellicht kunnen ze je later nog helpen mocht je toch in de problemen komen, of gewoon simpelweg een afleiding nodig hebben voor de vijand. Wie na het afgelopen halfjaar Call of Duty spelen toch niet helemaal kan wennen aan het omzeilen van een slagveld, bieden de rebellen ook een uitkomst. Voor het eerst in een Metal Gear-game kun je namelijk ook gewoon je wapen trekken en, dankzij de verbeterde controls, eigenlijk gewoon spelen alsof het een third-person shooter is. Sterker nog, in bepaalde situaties móet je wel spelen alsof het een third-person shooter is en is het hele stealth-gebeuren tijdelijk overboord gekieperd. Een welkome afwisseling naar mijn mening, en ook iets dat het publiek voor deze game aanzienlijk zal verbreden… mits dat publiek op de hoogte is van deze verandering natuurlijk.

Doordat je nu dus ook als een soort Rambo naar binnen kunt stormen, kun je vrijwel elke situatie op verschillende manieren aanpakken. Een goed voorbeeld hiervan is iets later in de game te vinden. Snake nadert een kamp van de PMC en op de patio liggen enkele gegijzelde rebellen. Wat doe je? Sluip je stilletjes weg en laat je de situatie voor wat het is? Of ren je het kamp binnen met je M4 en knal je alles en iedereen aan gort? Of kies je misschien voor een gulden middenweg; met een gedempte sniper alle patrouillerende soldaten neerschieten vanuit verschillende ‘vantage points’ (en maak je zo de vijand helemaal gek) en vervolgens met een gedempt pistool de gijzelnemers voorzien van een ventilatiegat in hun hoofd, om zo de rebellen rustig te bevrijden en te ontzien. Als je even later een zwaar bewaakt huis moet binnenvallen, wat bij toeval ook net het doel is van deze rebellen, betalen zij jou terug. De rebellen beschikken namelijk over een grote bulldozer, die zonder moeite de poort van de villa omver walst. Op de oprijlaan breekt de hel los, terwijl jij rustig naar binnen sneakt en de achterdeur neemt van het grote huis om zo, rustig en onopgemerkt, je missie te volbrengen. Het had allemaal zo anders kunnen lopen aan het begin van de missie…

Wie echter liever helemaal niet wordt opgemerkt, ook niet door de rebellen die je soms toch als vijand zullen beschouwen, zal ook veel vernieuwing tegen komen. Snake mag dan ouder zijn, hij kan meer dan ooit. Simpele dingetjes als voor dood of op de rug liggen, naar de zijkant rollen, het verschuilen in vuilnisbakken en natuurlijk de nieuwe OctoCamo maken deze game tot een waar sneak-paradijs. Dacht je dat Metal Gear wat gameplay betreft niet beter kon dan Metal Gear Solid? Think again. Alhoewel de invloeden van Call of Duty in de hectische gevechten, en die van Assassin’s Creed in het zelf uitstippelen van je route erg merkbaar zijn, passen ze volledig in het grote plaatje van Metal Gear Solid 4.