Sid Meier's: Civilization Revolution

Review | 19 juni 2008 - De Civilization games staan op de PC bekend als één van de meest stabiele en kwalitatieve game franchises die er zijn. De game waarin je probeert de wereld te veroveren waagt het nu om de harten van menig console gamer te veroveren. Een strategisch goede zet of een onderschatte poging. Sid Meier’s Firaxis denkt er goed aan te doen, maar laten wij deze slag maar eerst eens zelf objectief bekijken.

In Civilization gaat het allemaal om het opbouwen van een invloedrijke wereldcultuur – stapje voor stapje. Het begint met het meest primitieve aspect van beschaving in de prehistorie en eindigt uiteindelijk in de moderne tijd zoals wij die nu kennen. In het tijdgat tussen deze twee eikpunten schiet jij te hulp. In andere woorden: je kiest een cultuur en ontwikkelt het helemaal van barbaren tot ware ruimtereizigers.

Om dit te doen, verken je de wereld, je doet nieuwe wetenschappelijke onderzoeken, je vindt en verbetert steden, je schudt handen met buitenlandse diplomaten – of je valt aan met knuppels, zwaarden, geweren, machinegeweren of atoombommen tegen iedereen die in jou weg staat. In Civilization gaat het er niet om hoe snel je reageert op een strategische zet van de tegenstander. Nee, het gaat er om hoe goed je over acties nadenkt. Je hebt tijd nodig om te bepalen of het wel zo handig is om China aan te vallen, waar een stad het beste voor kan dienen of om je voor te bereiden op het moment dat Zulu’s je land zullen aanvallen. Civilization wordt hierdoor dus ook turn-based gespeeld. Omstebeurt mogen de opgroeiende rijken een beurt doen. Eén beurt kan bijvoorbeeld het verkennen van een gebied zijn, het aanvallen van vijanden of het bouwen van gebouwen. Wees niet bang dat je te lang zult moeten wachten op je tegenstanders terwijl zij aan beurt zijn – de beurt van de tegenstander zal zich vrij snel afspelen.

Wanneer je aan je reis door geschiedenis begint, kies je eerst één van de belangrijkste, bekendste historisch figuren, waarmee jij de wereld zult moeten veroveren. Denk hierbij aan de charmante Cleopatra, de geniale strateeg Caesar of de populairste president van Amerika Abraham Lincoln. In totaal kun je kiezen uit zestien verschillende historisch personen en daarbij dus ook zestien verschillende rijken. Achter deze mooie koppen schuilt echter meer. Alle leiders hebben allemaal zo hun eigen sterktes en zwaktes, iets wat je meer over je keuze zult doen nadenken. Zo zal bijvoorbeeld de één bekwamer zijn in oorlogvoering en de ander kan gebouwen goedkoper en efficiënter bouwen. Voor ieder wat wils dus, zou je kunnen zeggen.


Waarschijnlijk zullen veel Civilization fans zich afvragen hoe het nou precies met de besturing zit. Is de overgang van de PC naar de console goed uit de verf gekomen? Op deze vraag kan ik bondig antwoorden: ja. De controls voelen erg natuurlijk aan en eisen niet veel tijd om aan gewend te raken, qua besturing heeft Civilization dus een lage instapdrempel. In vergelijking met de PC versies is de game ook veel meer gericht op snelle actie, iets wat we duidelijk terug zien bij het koloniseren, stichten, en bouwen van steden. Over het micromanagment van deze steden zul je je weinig zorgen hoeven te maken – de ‘’computer’’ neemt hiervan de taak op zich en laat vooral jou de belangrijke beslissingen maken.