BioShock Rapture - Boek review

Special | 16 december 2011 - Al is de game inmiddels meer dan 4 jaar oud, de wereld waarin BioShock me in onderdompelde is nog steeds een van de meest fascinerende die ik ben tegen gekomen in een game. Met de Big Daddies, Little Sisters, Plasmids en de schitterende architectuur in deze onderwaterstad, was Rapture een prachtige stad, maar ook een stad in een staat van verval dat niet meer terug te draaien was. Hoe het zover kwam was in BioShock een groot vraagteken, tot nu, want BioShock Rapture doet alles uit de doeken.

Geloof in Rapture
Misschien wel het sterkste punt van het boek is hoe de schrijver de opkomst en het verval van Rapture in beeld weet te brengen. In het naoorlogse Amerika is de angst voor een atoomoorlog groter dan ooit en 1 man, Andrew Ryan, is vastbesloten om de belastingen, oorlogsdreiging en groeiende bemoeizucht van de Amerikaanse regering te ontsnappen. Met zijn regelloze onderwaterstad Rapture wil hij de mannen en vrouwen verenigen die ook zijn idealen aanhangen. Het gekke is, toen ik in het begin van het boek de principes voor Rapture las dacht ik 'ja, dat zou wel eens kunnen werken'. Dat dacht zelfs nadat ik in BioShock het verval van Rapture al had gezien.

Rapture in verval
Het afbrokkelende geloof in Rapture en de fysieke aftakeling van de stad zelf worden in het boek pijnlijk duidelijk. Claustrofobie, een grote groep inwoners die nauwelijks de kost kan verdienen en in sloppenwijken woont, de plasmids die mensen veranderen in drugsverslaafden met superkrachten en de totaal ontwrichte markt door het gebrek aan regulering worden treffend beschreven. Ook de zee doet een duit in het zakje met haar constante gebeuk op de muren van de stad. Zelfs Ryan's eigen metaal Ryanium kan dat niet stoppen en met een tekort aan onderhoudsmensen wordt Rapture steeds meer een gatenkaas waar door ieder gat water naar binnen sijpelt.

Verschillende blikken
In plaats van het verhaal te vertellen vanuit het perspectief van 1 bewoner van Rapture, of de grote bedenker, Andrew Ryan, is er gekozen voor verschillende personages. Onder andere onderhoudsman Bill McDonagh, Ryan's grote tegenstrever Frank Fontaine, psychiater Sophia Lamb en de 'uitvinder' van de Little Sisters Birgid Tenenbaum worden opgevoerd in het boek, naast Andrew Ryan zelf natuurlijk. Zo voorkomt het boek dat het perspectief eenzijdig wordt en krijg je alle kanten van Rapture, de mooie en minder mooie, te zien. Het maakt de strijd die ontstaat tussen Ryan, Fontaine en Lamb ook interessant. Je krijgt bij alledrie regelmatig een blik in hun strijdplan en hoe ze hun best doen dit voor de ander te verbergen.

Van vrij man naar dictator
Van alle Rapture-bewoners die in het boek de revue passeren is Andrew Ryan natuurlijk het meest interessant. Hij probeert Rapture te midden van een beginnende burgeroorlog draaiende te houden, maar verliest zichzelf daarbij steeds meer. De man die ooit de ultieme vrije markt nastreefde verwordt langzaam tot een dictator. Sommige principes van zijn vrije markt idealen blijft hij tot het einde aanhangen, maar om zijn tegenstanders Fontaine en Lamb de baas te blijven vindt hij zelf dat sommige maatregelen genoodzaakt zijn. Jammer is wel dat de auteur Andrew Ryan halverwege het boek een beslissing laat maken die zo erg ingaat tegen zijn principes dat het eigenlijk direct de geloofwaardigheid van het boek aantast. Was dit iets subtieler aangepakt, dan had het een stuk minder vreemd aangevoeld.



Uitlegboek
Dat BioShock Rapture alleen een 'uitlegboek' is om de games in perspectief te plaatsen zou het boek te kort doen, maar toch leest het als een grote aha-erlebnis. Het boek verklaart zo ongeveer alles wat je in BioShock tegenkomt. Niet alleen de gedachte, opkomst en het verval van Rapture, maar ook de Little Sisters, Big Daddies, Splicers, plasmids, Vita Chambers, audio dagboeken en zo kan ik nog wel even doorgaan. Aan de ene kant is dit prettig, want het zet sommige dingen in BioShock in een nieuw perspectief.

Summiere uitleg
Het willen uitleggen is tegelijkertijd ook een valkuil van het boek. De schrijver probeert werkelijk alles te verklaren en komt daardoor bij sommige dingen met een nogal summiere beschrijving op de proppen. Zo wordt het ontstaan van de hoofdpersoon van BioShock in 3 zinnen afgeraffeld en ook de Vita Chambers krijgen niet meer dan een voetnoot. Ik had in dit geval liever gezien dat dit gewoon niet uitgelegd was, omdat het je nu onbevredigd achter laat en de uitleg voegt op deze manier niet veel toe aan het boek.

Moeite van het lezen waard
Met de kerstvakantie voor de deur zullen velen van jullie dagenlange sessies met Skyrim, Modern Warfare 3 of Star Wars: The Old Republic gepland hebben. Ik zeg, maak ook even wat tijd vrij om een boek te lezen en als BioShock liefhebber kun je dan weinig beters wensen dan BioShock Rapture. Het is enorm interessant om te lezen hoe Rapture tot stand is gekomen en waar het mis ging en zet de game veel meer in perspectief. Gelukkig weet de auteur het boek tot het eind tot interessant te houden en is het meer dan alleen maar uitleg over het ontstaan van Rapture. Dus mocht je nou niet de hele vakantie willen gamen, BioShock Rapture is de moeite van het lezen zeker waard.