Pasta

Weblog | 3 november 2008 - Het is dus de bedoeling dat ik hier een verslag ga schrijven van mijn uitwisseling met Italië van 5 t/m 12 oktober. Dat ga ik niet doen, dus als je graag en reisverslag van Italië wilt, ga dan naar reisverslagen.nl/italië ofzo. Ik ga deze ruimte eens lekker gebruiken om een potje te zeiken. Waarom? Simpelweg omdat zeiken één van mijn grootste hobby’s is.

In de wereld zijn veel dingen verdeelt. Zo ook eten. In Nederland eten we boerenkool met worst, in Italië eten ze pasta en in Afrika eet men niets. Nu zullen jullie zeggen; “Prima, houden zo”. Daar hebben jullie opzich gelijk in, maar wat als je elke dag hetzelfde eet? Ik bedoel, in Nederland eten we niet elke dag boerenkool en zelfs een blinde Afrikaan vangt wel eens een haas. In Italië eet men daarentegen wel iedere dag pasta. En ik kan je vertellen, daar word je gek van. Het is toch ook niet leuk als je elke dag dezelfde film kijkt? Elke dag dezelfde boeken leest? Pasta wordt na een paar dagen goorder dan John Mccain zonder broek.

Nu is dit natuurlijk niet het enige, want ik heb nog iets anders. Maanden, jaren, decennia hebben onderzoekers er over nagedacht hoe het kan dat Italianen zo klein zijn. Nee, ik heb in één week het antwoord gevonden: Pasta. Dit goedje begint te rotten in de darmen, doodt cellen, waardoor die mensen niet groter worden dan 1,60.

Ik vind het dus ook niet verantwoordelijk dat dit voedsel zo makkelijk verkrijgbaar is in Nederland. Er zou een campagne moeten komen voor het feit dat mensen er niet te veel van moeten eten. Ik stel als slogan voor: Pasta, geniet, maar eet met mate.



PS. Stukje voor de schoolkrant over mijn uitwisseling met Italië.