Vroeger was alles beter

Weblog | 18 mei 2011 - Je hoort veel mensen het zeggen en eigenlijk vond ik het altijd onzin: "vroeger was alles beter." Nu zat ik vanochtend na te denken over games van vroeger en nu, en eigenlijk kreeg ik toch hetzelfde gevoel. Maar ligt dit aan mij of denken meer mensen er zo over?

Waar het op neerkomt, is dat ik vroeger games beter vond. Eigenlijk klinkt dat best raar als je er over nadenkt. Tegenwoordig ziet alles er mooier uit, je hebt meer opties, het laden gaat meestal sneller, de besturing is beter en je kan met veel meer mensen online tegen elkaar spelen.

Toch mis ik tegenwoordig iets. Ik moet trouwens wel zeggen dat "vroeger" in dit geval ongeveer tussen 1998 en 2008 is. Na 2008 ben ik games eigenlijk ineens veel minder leuk gaan vinden dan daarvoor. In de periode ervoor was ik benieuwd naar nieuwe games en speelde ik ook veel meer games dan daarna.

Waar het precies aan ligt vind ik moeilijk te zeggen. Als ik bijvoorbeeld denk aan de oude Xbox, dan denk ik aan Project Gotham Racing 1 & 2, Turok: Evolution, Gauntlet Dark Legacy en Fuzion Frenzy. Deze games (en nog meer) deden we vaak samen in 1 kamer. Ik gebruikte geen Xbox Live, als ik tegen iemand anders een spel deed, was dat op dezelfde Xbox.

Tegenwoordig heb ik ook nog een nieuwe Xbox, de Xbox 360. Ik ben ook in het bezit van Xbox Live, dus ik kan, net als vroeger, tegen andere mensen gamen. Toch is dit voor mij niet hetzelfde. Misschien vond ik het gewoon leuker om allemaal in dezelfde kamer te zitten en een spel te doen in plaats van met onbekende mensen online te gamen. Het voelt gewoon niet alsof je het "met elkaar" speelt. Het is anders.

Een andere mogelijkheid is dat de vernieuwing mij gewoon niet aanstaat. Ik heb dus bijvoorbeeld Fuzion Frenzy 1 op de Xbox en Fuzion Frenzy 2 op de Xbox 360. FF2 vind ik persoonlijk veel minder leuk dan FF1. Het spel komt op hetzelfde neer, maar het is veel ingewikkelder en je kan niet zomaar het spel opstarten en gelijk spelen. Het duurt allemaal wat langer.

Nog een voorbeeld daarvan is Project Gotham Racing. PGR1 en PGR2 op de oude Xbox vond ik geweldig en kon ik zelf ook lang mee doen, maar in PGR3 en PGR4 steek ik veel minder tijd. Bijna niks zelfs. Terwijl je in PGR4 toch veel meer auto's hebt dan in PGR1. Op de een of andere manier hadden we met 3 of 4 man op PGR1 ook altijd veel meer lol dan op PGR4.

Een laatste optie voor mijn "probleem" kan zijn, dat ik er misschien gewoon overheen ben gegroeid. Om de een of andere reden boeien games mij niet echt meer zoals vroeger. Ik besteed er ook weinig tijd meer aan, alleen als ik echt niks anders meer weet. Misschien is het voor mij zo wel genoeg geweest en zijn mijn interesses naar iets anders verschoven.

Wat het probleem precies is, vind ik dus moeilijk te zeggen. Misschien ligt het er aan dat ik split-screen mis. Oke, de optie bestaat nog steeds, maar vroeger maakten wij er hier meer gebruik van. Ik denk dat het bij de meeste mensen minder gebruikt wordt nu Xbox Live (en de netwerken van de andere consoles) goed werken. Het kan ook best zijn dat mijn interesses nu ergens anders liggen, omdat ik meestal geen zin meer heb om te gamen in mijn vrije tijd, terwijl ik dat vroeger nog wel had. Ik ben dan ook benieuwd of er meer zijn die hetzelfde ervaren. Hoe staan jullie er tegenover? Is er bij jullie ook zoiets veranderd tussen vroeger en nu?

« Weg met de reviewscores?

Winnaars »

#6099 | 18 mei 2011 09:16 - SuperMario

Reacties: 31

Ik denk niet dat het probleem zozeer ligt bij antwoord a, of antwoord b. Ik denk dat het een combinatie van omstandigheden is. Allereerst is daar het "ouder worden", de interesse die afneemt resulteert wellicht in "minder inleving" als je een game speelt (ik herken dit). Vroeger was je helemaal onder de indruk als je in een bepaald deel van een level kwam, waar ik nu weinig onder de indruk ben terwijl de kwaliteit (grafisch gezien) beter is geworden. Dan heb je nog het aspect "eerste keer". De eerste keer dit en de eerste keer dat hangen vaak het langst bij, en zullen de maatstaven zijn van iemand ondervindingen. De eerste keer dat ik een Mario spel speelde was ik helemaal weg ervan. Nu heb je bijvoorbeeld New Super Mario Bros Wii, grafisch weer veel mooier, alles beter, maar er mist gewoon sfeer. Althans voor mij, want ik ken genoeg jongelui die gek waren van die game. Dat komt omdat dit voor hen de eerste keer was dat ze in aanraking komen met Mario etc.
Over je stukje multiplayer heb ik het volgende te zeggen: helemaal mee eens. Ik klinkt als een oude bok als ik zeg dat met "onbekende spelen" een groot aspect van de lol weghaalt van multiplayer. Het kunnen in het extreemste geval ook bots zijn, alloewel ik dat natuurlijk niet geloof, maar zo voelt het soms aan.De game industrie is een wereld die blijft draaien, voornamelijk op de jongste generatie. Als je hier niet te hard in mee gaat dan kan je nu heel duidelijk zien wat er gebeurd; termen als "retro-gaming" en "gems" zijn nu mede-populair door dat geval. Ondanks dat er tegelijkertijd 3D-games uitkomen, games met enorme hoeveelheden pixels en super lange speelvelden. Het zegt toch iets dat het volgens een boel mensen "niet nodig is".

#6100 | 20 mei 2011 09:32 - PletdeKoe

Reacties: 287

Het is inderdaad voor een groot deel het "leeftijdsprincipe". De mate van impact van een game is nu minder dan toen je nog jonger was. Zeker nu er ps-one spellen in de PsnStore staan merk ik dat. Vroeger werd ik helemaal lyrisch van bijvoorbeeld Legacy of Kain SoulReaver. Nu vind ik de game nog steeds vet, maar ik bekijk de game heel anders. Een ander voorbeeld: Doom. Hoe heb ik mij vroeger niet vermaakt met deze game. Wat een spanning, wat een zoekwerk en wat vet allemaal. 's Avonds spelen en de volgende dag op school je vriendjes vertellen wat voor vette game het is! Nu speel ik die game binnen een uur uit.... Tja.

Vroeger was niet alles beter, vroeger is vroeger. En in het heden betekent dat, dat je alleen de memorabele momenten het best herinnerd.

#6101 | 22 mei 2011 11:47 - Incubus

Reacties: 7.435

Quote:
Het is inderdaad voor een groot deel het "leeftijdsprincipe". De mate van impact van een game is nu minder dan toen je nog jonger was. Zeker nu er ps-one spellen in de PsnStore staan merk ik dat. Vroeger werd ik helemaal lyrisch van bijvoorbeeld Legacy of Kain SoulReaver. Nu vind ik de game nog steeds vet, maar ik bekijk de game heel anders. Een ander voorbeeld: Doom. Hoe heb ik mij vroeger niet vermaakt met deze game. Wat een spanning, wat een zoekwerk en wat vet allemaal. 's Avonds spelen en de volgende dag op school je vriendjes vertellen wat voor vette game het is! Nu speel ik die game binnen een uur uit.... Tja.

Vroeger was niet alles beter, vroeger is vroeger. En in het heden betekent dat, dat je alleen de memorabele momenten het best herinnerd.

amen. Mooi verwoord

#6107 | 26 mei 2011 12:24 - Lambik

Reacties: 341

Ik dacht al dat het aan mij lag, maar gelukkig zijn er nog meer mensen die datzelfde gevoel hebben..

#6116 | 5 juni 2011 23:05 - cyberus

Reacties: 215

heb eigenlijk precies het zelfde gevoel. het blijft gewoon ook het leukst vind ik om iemand uit te nodigen bij je thuis om op de bank te gamen. en vroeger zag je veel shooters bots hebben. misschien speelde ze niet echt goed maar je had target dummies. ik vind dit altijd belangrijk en tot op de dag van vandaag vind ik dit nog steeds. gewoon lekker met een maat team deathmatch spelen op de bank en dan vervolgens de teams on eerlijk verdelen zodat het 2 tegen 10 was. maar goed draaf door.
ik ben het er gewoon mee eens vroeger vond ik alles ook beter. ik denk dat internet ook een beetje boosdoener is geworden je word gehypt en je gaat allerlei sites af om te kijken of het iets is enzo.als laatste mooie blog

#6137 | 7 juli 2011 18:12 - IndyBart

Reacties: 481

Ik ben het niet helemaal eens. Er zijn vroeger schitterende games verschenen, maar nu nog steeds. Binnen 10 jaar kijken we misschien met heimwee naar de games van nu. Sommige sequels hebben niet meer de impact van hun originelen. Zo vond ik de PGR-reeks ook leuker op de oude Xbox, maar Forza wordt dan weer wel steeds beter. Gran Turismo was zowat de eerste goede sim-racer. GT2 was meer van hetzelfde, en heb ik het meest gespeeld van de reeks. GT3 en 4, en nu GT5 zijn veel mooier, maar geven mij minder voldoening omdat ik nu Forza gewend ben, die me qua besturing en 'gevoel' meer ligt. Ik denk dat het bij andere genres zowat hetzelfde is. De games zijn groter, mooier, er is meer keuze qua multiplayer, en toch hemelen we dat oud spul op. Tot er een remake komt of je je oude console/PC opstart. Dan blijken de herinneringen toch een beetje bijgekleurd.

Ik game vanaf het eerste uur, heb zelfs Space Invaders (op arcadekast) en Pong (op TV) nog meegemaakt, maar speel nog steeds met veel plezier.

Om een reactie te plaatsen dien je ingelogd te zijn.
Nog geen account? Registreer je gratis!